NHSB - Bekerfinale

Nadat het iets verlate De Uil was binnengedruppeld, kon scheidend bondswedstrijdleider Aart Strik de finale van de Beker openen. Aart heeft het stokje doorgegeven aan Gerard Groot. Hij moet gedacht hebben, met al die veranderingen op komst;

Het eerste, of de wederwaardigheden van een vlaggenschip

Het is alweer even geleden dat er een berichtje op de site verscheen van en over ons vlaggenschip, het eerste. Eigenlijk is er niet zoveel van te vertellen. Dit hele seizoen valt een beetje tegen, een beetje veel eigenlijk. Na onze tweede plaats vorig seizoen waren de verwachtingen van menigeen (vooral mensen buiten het team zelf) hoog gespannen. Al na twee wedstrijden moest dat worden bijgesteld. Verlies tegen Bergen en vanaf dat moment dus in de achtervolging. Dat ging niet zoals we dat graag gezien hadden.

Met opgeheven hoofd

Met 3 invallers en een ratingverschil van 276 punten en dan thuis komen (lees de Swan) met 3 hele bordpunten, dan kan je zeggen; dat mag wonderstampot heten. Bij deze een hatelijk (de r van mijn toetsenbord doet het niet) drank aan de invallers, die hun televisieavond maar weer opgeofferd hebben voor een saai spelletje schaak in het altijd hokkerige Gulden Vlies.

Sensation White

Vlak na de wedstrijd tegen Volendam gaf Gerrit aan Dennis de opdracht om een verslag van de wedstrijd te schrijven. Dennis was immers als eerste klaar en had dus alle tijd om de partijen te observeren. Wetende dat ik nooit van mijn leven als eerste klaar zou zijn, was ik het hier roerend mee eens. Ik begreep helemaal waarom we een man met zulke briljante ingevingen tot voorzitter hebben benoemd. Ik zag het al helemaal voor mij hoe ik na iedere wedstrijd weer snelschakers uit kon lachen met hun verplichting.

Kemp en Piek

Je kon ze uittekenen. Nico Kemp en Emiel Piek. Op donderdag avond, na de reguliere partij moesten er nog de nodige vluggertjes uitgevochten worden. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Uren zaten ze tegenover elkaar (voor mijn gevoel althans) Met Djalil Sultani hebben we weer zo’n fenomeen op de club. Vorige week kon ik hem nog wel van dienst zijn. Robbert van Doorn had het in de interne partij me niet zo moeilijk gemaakt. Dus ik 5 minutertjes tegen Djalil. Nou, dat ging me prima af !! Drie gespeeld, drie verloren. Soms technies gewonnen, maar altoos te kort tijd.

'Kotov, I presume ?! ”

Het zal na de oorlog zijn geweest toen Euwe in Moskou op weg was naar een toernooi. Zijn gids en chauffeur was niemand minder dan de Russische grootmeester Alexander Kotov. Kotov was een sterke na-oorlogse schaker, tikkeltje ijdel, zelf verzekerd. Maar voor één ding had Kotov geen gevoel: Richting en Verkeer. Hij reed dan ook sterk onhandig door het Moskouse verkeer(d) Reed verkeerd, twijfelde, kortom dit viel op een gegeven moment een Moskouse agent op. De auto en zijn inzittenden werden aangehouden. Kotov wilde zo snel mogelijk weer op pad, anders zouden ze te laat komen.

HHW 3 - Aartswoud 4

Op 21/12 speelden we een thuiswedstrijd tegen Aartswoud 4. Dat het niet gemakkelijk zou worden, stond bij voorbaat vast. Tussen beide teams was er een gemiddeld ratingverschil van bijna 100 punten in het nadeel van ons. We moesten dus aan de bak! Bij mijn partij ging het lang gelijk op, maar toen ik een pion achter kwam kreeg ik het steeds moeilijker en moest ik me met alle krachten verdedigen. Dat ging lang goed, uiteindelijk moest ik me echter gewonnen geven en ik streek als eerste van ons team de vlag.

Volendam - Heerhugowaard 1: 1-7

Op 16 december mochten we naar Volendam toe met het eerste team. De vorige keer dat we daar waren hadden we problemen met parkeren en waren we daardoor te laat, ze hadden toen de klokken al aangezet en toen speelden we met een kwartier minder. Die wedstrijd viel mede door deze tijdachterstand bij een aantal borden het resultaat uit in het voordeel voor de Volendammers. We verloren toen met 3.5-4.5. Dit was dus een goede mogelijkheid voor een revanche.