Het sterke geslacht kan het wel vergeten

Hein Donner sprak ooit eens een keer de legendarische woorden, dat vrouwen niet kunnen schaken. Dat zijn bewering nadien behoorlijk achterhaald is, weten we allemaal. Ene Judith Polgar verrees en wist het tot de wereld toptien te brengen. En op dit moment zijn er de nodige dames in de wereld die een dikke 2500+ achter hun naam hebben.

De kampioen van Schagen

Een oude foto. Een schaakvereniging in Heerhugowaard ? vermoedelijk wel. Op de foto staat helemaal links een jonge Jan Borst, mijn opa. Gezien zijn leeftijd schat ik dat we moeten spreken ergens tussen 1900 en 1905 (misschien zelfs wel van voor 1900)

Jan Borst trouwde met Engeltje van Diepen en kreeg 11 kinderen. Ja, zo ging dat in die tijd. 4 joos en 7 maiden. En die maiden, die mochten er best wezen toen ze opgroeiden.

Herinnering aan Niek Dekker

De bos bloemen van het 38e Chrysantentoernooi staat nog steeds als een sieraad in de woonkamer. Ruim twee weken geleden alweer meegekregen uit De Swan, als traditioneel afscheidscadeau van weer een geslaagd rapidtoernooi. Witte chrysanten die plotseling een herinnering worden aan Niek Dekker.

In memoriam Nico Dekker

Geheel onverwacht is Nico Dekker overleden. Op donderdag 6 oktober speelde hij zijn laatste partij. Hij ging na een korte partij‑analyse direct naar huis, voor zijn doen ongebruikelijk. De volgende ochtend werd hij gevonden door zijn schoonzus.

Eeuwig Schaak

De avond van de 6e oktober zal wel lang in mijn geheugen gegrift blijven. De rakkers van de Dekamarkt hadden een suprise party bedacht omdat ik de pensioen gerechtigde leeftijd heb bereikt. Woensdag keek ik op de indeling. Gerard Groenveld, altijd een leuke tegenstander. Om 10 uur keek ik nog een keer. Hé, nu stond ik ingedeeld tegen mijn naamgenoot. Snel remise maken, allebei een Duveltje en dan naar van Barneveld kijken tegen Big Ben(ito) v.d. Pas, de man die ook wel eens gesignaleerd wordt in de Swan, want ja, zijn vriendin komt uit Heerhugowaard.

Het was weer Chrysantenweer

Elke zomer wordt er in de Geestmerambacht een popfestival gehouden genaamd: Indian Summer. Dat hebben ze misschien niet zo goed begrepen, want een Indian Summer staat nu eenmaal voor een mooi najaar.

Wat dat betreft was afgelopen zaterdag weer typisch zo'n Chrysantentoernooidag. Mooi weer, lekker temperatuurtje, de mussen vielen nog net niet van het dak, maar het scheelde weinig.

Kuifje in Baku

Het jaar 2016 zou voor Maaike Keetman wel eens hèt schaakjaar kunnen worden. Na 9 ronden SPAchess (+TPR) 9 ronden Dieren (+TPR) volgde enige weken later het EK in Praag. De jongste Keetman telg kreeg een zwaar programma voorgeschoteld, met als hoofdgerecht de nummers 1, 2 en 3 van de ratinglijst. In totaal speelde ze 7 van de 9 keer tegen titelhoudsters en scoorde daarin 3 punten. Bij winst in de laatste ronde had Maaike een norm gescoord (welke ?) maar helaas dat zat er net niet in. Maaike eindigde op 5 uit 9 met een TPR van 2202.

Eerste speelavond

De eerste houtjes zijn verzet, de eerste pionnen 1 of 2 vooruit, de eerste koppen gesneuveld. De strijd om de "jij vuile remiseschuiverbokaal" is in alle hevigheid losgebarsten. Dik meer dan de helft van de partijen eindigde in remise.

In a bar under the sea

Kuierend over het mooie kerkhof aan de Krusemanlaan, na een bezoek aan het graf van moeder 1 (zoals Tim Havelaar haar altijd noemde) bekijk ik diverse graven en stenen. Altijd even kijken bij Michel en bij de Poop. Ligt het graf er nog een beetje mooi bij ? Zijn er nieuwe plantjes bij gekomen ? Even wat recht trekken, wat water geven soms.

Pagina's