februari 2018

Sensation White

Vlak na de wedstrijd tegen Volendam gaf Gerrit aan Dennis de opdracht om een verslag van de wedstrijd te schrijven. Dennis was immers als eerste klaar en had dus alle tijd om de partijen te observeren. Wetende dat ik nooit van mijn leven als eerste klaar zou zijn, was ik het hier roerend mee eens. Ik begreep helemaal waarom we een man met zulke briljante ingevingen tot voorzitter hebben benoemd. Ik zag het al helemaal voor mij hoe ik na iedere wedstrijd weer snelschakers uit kon lachen met hun verplichting.

Kemp en Piek

Je kon ze uittekenen. Nico Kemp en Emiel Piek. Op donderdag avond, na de reguliere partij moesten er nog de nodige vluggertjes uitgevochten worden. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Uren zaten ze tegenover elkaar (voor mijn gevoel althans) Met Djalil Sultani hebben we weer zo’n fenomeen op de club. Vorige week kon ik hem nog wel van dienst zijn. Robbert van Doorn had het in de interne partij me niet zo moeilijk gemaakt. Dus ik 5 minutertjes tegen Djalil. Nou, dat ging me prima af !! Drie gespeeld, drie verloren. Soms technies gewonnen, maar altoos te kort tijd.

'Kotov, I presume ?! ”

Het zal na de oorlog zijn geweest toen Euwe in Moskou op weg was naar een toernooi. Zijn gids en chauffeur was niemand minder dan de Russische grootmeester Alexander Kotov. Kotov was een sterke na-oorlogse schaker, tikkeltje ijdel, zelf verzekerd. Maar voor één ding had Kotov geen gevoel: Richting en Verkeer. Hij reed dan ook sterk onhandig door het Moskouse verkeer(d) Reed verkeerd, twijfelde, kortom dit viel op een gegeven moment een Moskouse agent op. De auto en zijn inzittenden werden aangehouden. Kotov wilde zo snel mogelijk weer op pad, anders zouden ze te laat komen.