HHW - En Passant

Het vlaggenschip van de schaakvereniging Heerhugowaard, ons eerste team dus, mocht zaterdag 7 oktober het spits afbijten tegen de Texelaars van En Passant. Of was het nou toch de spits?? Whatever. Eigenlijk was er niet veel om te bijten, want dat had het tweede de avond ervoor al gedaan. In IJmuiden hielden zij de plaatselijke vereniging knap op 4-4. De naam van die vereniging (Pas op!) hadden zij dus goed laten inwerken! Over (ver)bijten gesproken, de Texelaars zouden net na enen arriveren, wat de meesten van hen ook lukte. De teamcaptain kwam pas tegen half twee aan, wat hem op enig gemopper van zijn eigen teamleden kwam te staan.

Goed, naar de wedstrijd dan maar. Zij (de Texelaars, of Tesselaars) hadden een verrassing voor ons in hun petto. De eerste drie borden werden door invallers bezet en dat leverde qua ratingverschil een nogal bizar plaatje op, zie daarvoor de persoonlijke uitslagen onderaan dit epistel. De verschillen in rating waren sowieso groot. Alleen bij Rob Spaans (dit seizoen vervangt hij Piet M Konijn oftewel PK 1) en bij mijn partij zat dat dicht bij elkaar. Afijn, na een inleidend woordje van interim wedstrijdleider Piet M Konijn (PK 2 heet tegenwoordig Piet C Konijn) begonnen wij dus tegen half twee aan deze wedstrijd.

Het eerste uur gaf al wat tekening in de strijd te zien. De borden dan maar in numerieke volgorde. Kevin stond al snel erg prettig, Piet had in een Svesjnikov duidelijk voordeel gekregen. Hetzelfde kon bij Dennis worden gezegd. Bij mij was een typische laveerpartij gaande waarbij het compleet in evenwicht stond. Rob stond daarentegen een fractie minder en bij Johan stond het iets beter voor ons, met dien verstande dat Johan al behoorlijk wat tijd opgesoupeerd had. Bij Kasper was nog vrijwel niets geruild en derhalve nog niets van te zeggen en bij Sandra was een iets betere stelling voor haar ontstaan. Dat zag er dus redelijk goed uit voor ons.

Zo’n anderhalf uur later begonnen de eerste beslissingen te vallen. Kevin mocht als eerste het scorebord betreden door te winnen met kort daarop ook Dennis. Beiden wonnen hun partijen vrij gemakkelijk althans, zo op het eerste gezicht. Qua rating klinkt dat ook logisch, tenminste als de verschillen zo groot zijn. Het bleef een flinke tijd 2-0 voor ons, totdat Johan een remise bij liet schrijven. Hij had lange tijd de hoop om de vis op het droge te trekken, maar tegenstander Jaap Dros wist goed terug te knokken. Wat uiteindelijk resteerde was een eindspel met lopers van ongelijke kleuren en pionnen op dezelfde vleugel en ook nog eens beide koningen erbij.

Daarna, ik weet niet precies in welke volgorde of op welke tijd, o.a. vanwege de bij mijn eigen bord opkomende tijdnood, vielen er een paar uitslagen kort na elkaar. Ik denk dat Sandra als 1ste (dus de 4de) van ons klaar was. Zij moest Delft onderspitten. In een mooie, maar moeilijke stelling ging zij in de fout en kon meteen opgeven. Ik heb weinig van haar partij meegekregen.

Daarna was het mijn beurt. Tegen Thomas Richter ging het lang gelijk op, maar toen ik met 23. Lb4 en 24. a4 de stelling op de flank openbrak deed hij dat in het centrum. Dat keerde als een boemerang naar hem terug. In een paar zetten was mijn stelling van een licht plusje verandert in een hele grote plus. Het matje op f8 was een leuk slotstuk, maar vooral leuk voor het publiek en natuurlijk voor de stand in de wedstrijd. Deze overwinning bleek namelijk hard nodig, want Rob was in een moeilijke stelling de problemen niet meer te boven gekomen en verloor derhalve.

De laatste twee partijen moesten dus de doorslag geven, maar beide spelers waren vrijwel door hun bedenktijd heen, in voor allebei moeilijke stellingen. Gelukkig geldt dat ook voor de tegenstander(s), zij wisten hun tijdvoordeel niet te verzilveren zodat er uiteindelijk twee remises werden genoteerd. Pffff, dat is wat je noemt voor de "helsdeuren" (De Helderse zeesluizen) wegkapen.

Hierbij de persoonlijke uitslagen:

sv Heerhugowaard 1942 En Passant 1690 4½-3½
1 Kevin Tan 2187 Cor van Heerwaarden 1507 1-0
2 Piet de Haas 2107 Jon van Dorsten 1436 ½-½
3 Dennis Keetman 2010 Abe Zijm 1460 1-0
4 Gerrit van Oostrum 1951 Thomas Richter 1970 1-0
5 Rob Spaans 1870 Kees de Best 1861 0-1
6 Johan Wester 1836 Jaap Dros 1918 ½-½
7 Kasper van der Meulen 1813 Gerard Postma 1710 ½-½
8 Sandra Keetman 1768 Jaap de Wijk 1659 0-1

De uitslagen uit de eerste ronde laten zien dat de krachtsverschillen vrij klein zijn. Alleen Opening ’64 heeft een wat grotere uitslag geboekt tegen Groene Zes. De andere twee wedstrijden eindigden in een gelijkspel.

Onze volgende wedstrijd is uit tegen Bergen, een geduchte tegenstander waar de uitslag altijd (althans in mijn herinnering) dichtbij de 4-4 ligt. We gaan het zien, maar dat het een spannende match wordt lijkt op voorhand zeker.

Was getekend;
Uw opgeluchte teamleider,
Gerrit van Oostrum