Ik ga er maar weer eens van Doorn

Blijkt schaken nog een gevaarlijke sport ook te zijn. Vooral als Piet Konijn met zijn pijlen begint te toveren. Heb je zo “One hundred and eighty” in je kuiten zitten ! Nu weten we de Achilleshiel van Robbert van Doorn. Komen er vervolgens nog de dochter van de slager en van de melkboer binnen en dan weet je dat het toch weer laat gaat worden. Ja, had je er maar van Doorn moeten gaan.

Nou ja, we hadden ook tegen deze geweldige tegenstander weer voor een verrassing kunnen zorgen. Met winst van Maarten en remise van de al eerder genoemde (geroemde) RvD, was dat huzarenstukje op de planken gekomen. Alle credits naar Mats en Karel voor de hele punten en de onverzettelijke William Johnson Thomson voor het halfje tegen Jan Vreeburg. William heeft al een bijnaam; Old Grady, maar ik stel voor dat we hem voortaan ook “The Hadrian Wall” gaan noemen.

Intern was het natuurlijk Eric de Jong die opviel. Met zijn voodoo-spel uit Kameroen (allemaal schaakpoppetjes die sprekend op Rob Spaans leken en waarin allemaal speldjes waren geprikt) Rob heeft een mooi boek geschreven. Te koop voor 19,95. Een schaakreisboek voor piepels die op vakantie wel eens wat schaakcultuur willen opsnuiven. En onze penningmeester dan. Ook al enige tijd in goeden doen. Wist het topper Johan Wester danig lastig te maken. Jammer van de tijd. En dan moeten we Nico Duin en Emiel Piek nog even memoreren. Fijn dat ze weer achter de stukken (aan) zitten.

was getekend smaaitie piet konijn