Kemp en Piek

Je kon ze uittekenen. Nico Kemp en Emiel Piek. Op donderdag avond, na de reguliere partij moesten er nog de nodige vluggertjes uitgevochten worden. Ze konden er geen genoeg van krijgen. Uren zaten ze tegenover elkaar (voor mijn gevoel althans) Met Djalil Sultani hebben we weer zo’n fenomeen op de club. Vorige week kon ik hem nog wel van dienst zijn. Robbert van Doorn had het in de interne partij me niet zo moeilijk gemaakt. Dus ik 5 minutertjes tegen Djalil. Nou, dat ging me prima af !! Drie gespeeld, drie verloren. Soms technies gewonnen, maar altoos te kort tijd.
Deze week vroeg Djalil het weer, maar ik had pas een lange zit voor de bond achter de rug, dus ik wees hem op Roel, die zou vast wel zin hebben. En inderdaad. Terwijl iedereen in het voorcafé dronken stond te worden waren Djalil en Roel met hun zoveelste vluggertje bezig. Op een gegeven moment 2 minuten met increment, giet je stelling in cement.

De 5e ronde bracht ons tegen KC4. Terwijl Jessica knus onder haar dekentje Ilse aan het pletten was, Gerard Groenveld weer eens het wiel wilde uitvinden tegen Sandra Keetman en Salo Delden zich afvroeg waarom hij toch steeds van die zware tegenstanders kreeg, bogen wij ons over de stukken om zo goed mogelijk partij te bieden aan de Kennemer Combinatie.

Komt Koos Min, tegenstander van Mats Bakker, naar me toe; Jullie hebben die namen van ons keurig uitgeprint, maar die van jullie zijn met de hand geschreven ?! Ik naar het scorebord toe, van Dijk weer hè, je zou hem toch een lolly geven !
Het eerste halfje kwam op naam van de man die dit seizoen geen remises meer zou spelen. Edwin Vermeulen. Hij kwam voordelig uit de opening, won een pion, maar verzaakte daarna zijn damevleugel te ontwikkelen. Daardoor kreeg tegenstander Floris Schleicher genoeg tegenactiviteit om het Edwin lastig te maken.

Het 2e halfje kwam op naam van Karel Keesman, die enigszins proestend de zaal verliet met de opmerking: “Remise en Ziek”. Nadat ook bord 4 de vrede getekend had; “Wij hebben onze eerste partij in 1984 gespeeld op het Hoogoventoernooi”. (Ad Hendrikse tegen William Thomson) “Het was Scandinavisch en werd remise”.Grote ogen bij William, dat ie dat allemaal nog wist. Daarna bleef het lang (on)rustig. Uiteindelijk viel de beslissing ter elfder ure (dat doet het meestal) en kwamen er Ootjes binnen bij Maarten en Oscar (die duidelijk speelritme te kort kwam) (Maar dit tussen haakjes) Nog 3 borden gaande. Ondergetekende, de schrijver d6 had weer eens zijn vertrouwde d6 verdediging van de kapstok gehaald. De jonge Honkoop wist dit niet helemaal naar believen tegen te spelen, maar het binnenhalen van de vis duurde toch nog de hele avond. Mats kreeg met 2 pionnen achter een remise aanbod en toen waren alle ogen gericht op invaller Adri Maijers. Gelijke, misschien wel iets betere stelling, maar die verrekte tijd hè, Adri verblunderde een stuk en daarmee was de teerling geworpen. 3 voor de Onzen en 5 voor de Hunnen. Had meer in gezeten.

Epiloog.

Vrijdag als invaller mee met Heerhugowaard 1 naar Enkhuizen. Het verslag komt binnenkort van de hand van onze wedstrijdleider intern. De terugweg ging sneller dan de heen weg. Hoe komt dat ? Verheug me nu al op die zelfrijdende auto’s. Kan je met zijn allen na blijven plakken, een BOB is niet meer nodig. Straal bezopen stap je met zijn vieren de auto in. “Truus (de auto heet Truus) naar de Swan en rap een beetje”. Word je aangehouden door oom politie, of je gedronken hebt, ja, maar de auto weet de weg oom, enne kunnen we nog wat bestellen….”

De schrijver d6