Het eerste, of de wederwaardigheden van een vlaggenschip

Het is alweer even geleden dat er een berichtje op de site verscheen van en over ons vlaggenschip, het eerste. Eigenlijk is er niet zoveel van te vertellen. Dit hele seizoen valt een beetje tegen, een beetje veel eigenlijk. Na onze tweede plaats vorig seizoen waren de verwachtingen van menigeen (vooral mensen buiten het team zelf) hoog gespannen. Al na twee wedstrijden moest dat worden bijgesteld. Verlies tegen Bergen en vanaf dat moment dus in de achtervolging. Dat ging niet zoals we dat graag gezien hadden. Om deze en nog wat andere redenen lijkt het mij wel eens aardig om wat anekdotes uit het verleden nieuw leven in te blazen, op het gevaar af dat mij het niet tegen mijn (ons) verlies kunnen aangepraat wordt.

Zo heb ik ooit eens in een verslag het verhaal verteld van een jongeman die graag de verrichtingen van het eerste team op de voet volgde. Maar niet alleen van zijn eigen vereniging (toentertijd ook mijn vereniging, HMC Den Bosch), maar ook de verrichtingen van spelers uit dat eerste die ook in de Belgische competitie meespeelden, Ook zij hadden zijn onverdeelde aandacht. Zo ging hij eens mee naar Tessenderloo, een klein plaatsje in Vlaanderen, met het idee dat hij met het openbaar vervoer terug kon naar Den Bosch. Op de heenweg, hij mocht meerijden met een van de spelers, had hij een treinstation gezien, dus dat zat wel snor. Dacht hij... Alleen jammer voor hem dat het station al een jaartje of 20 buiten gebruik was. Tegen de tijd dat hij dit ontdekt had, was het plaatsje uitgestorven, de laatste bus al vertrokken en de spelers waar hij mee was gekomen ook weg, naar hun hotel of gewoon naar huis. Pas de volgende ochtend lukte het hem om per bus terug te keren. Op de eerstvolgende clubavond vertelde hijzelf dit verhaal, uiteraard onder de nodige hilariteit. Bedenk bij dit verhaal wel dat dit ruim voor de tijd van mobiele telefoons speelde.

Ook onze wedstrijden voor de NHSB-beker leverden soms mooie verhalen/anekdotes op. Ooit speelden wij tegen Het Paard van Ree in Wijk aan Zee. Een speelzaal was kennelijk niet voorhanden, dus werd er in een hotel gespeeld, het welbekende Sonnevanck. We moesten aantreden in de lounge, ook wel het voorcafé genoemd. We zaten gewoon tussen de hotelgasten en plaatselijke stamgasten, niet bij elkaar, maar verspreid door het café. Zo zat aan een belendend tafeltje van Piet Konijn een stel een einde aan hun relatie te maken, Dit ging gepaard met de (on)nodige stemverheffing van beiden. Na afloop, tijdens de nazit (die overigens tot ver na middernacht duurde), kwamen er de nodige verhalen los. Een daarvan wil ik u niet onthouden. Hoe was men aan deze, toch wel curieuze, naam voor een schaakvereniging gekomen. Dat zat zo: Ooit speelde de destijds Nederlandse topper Hans Ree een partij in een van de grote Nederlandse toernooien (IBM of Hoogovens) van armoede een paard terug naar het veld a1. Dat paard heeft daar de rest van de partij gestaan. Sinds die tijd wordt zo’n verdwaald paard een “Paard van Ree” genoemd. Zij vonden het wel hilarisch om Hans Ree te vragen om beschermheer van hun nieuwe club te worden. Hans Ree niet. Waarop zij toch deze naam aan hun club hebben gegeven!

Zo kan ik nog wel even doorgaan, de schaakwereld zit vol met leuke verhalen. Dat doe ik toch maar niet, want ja, ons eerste is al weer twee wedstrijden verder. Twee? Ja, twee! Ruim een week geleden waren onze buren uit Sint Pancras bij ons op bezoek. Het werd een avond van vreemde wendingen in vrijwel alle partijen, waarbij het overzien een mat in 1 (eigenlijk in 2) wel de meest aparte was. Toen de kruitdampen waren opgetrokken bleek dat de Marees-boys met 4½ - 3½ aan het langste eind trokken. Misschien voelt iemand zich geroepen om wat nader op de partijen in te gaan, maar ik niet... Aan het einde van dit verhaaltje vind je de uitslagen.

Een week later, donderdag j.l., mochten wij voor de NHSB-beker naar Bovenkarspel om de aldaar actieve vereniging De Groene Zes te bestrijden. Overigens ben ik benieuwd waar die naam vandaan komt. Misschien kan een van onze leden hierover klaarheid scheppen?

Vorig seizoen moesten wij voor de beker ook al tegen hen spelen. Toen bleek dat op die bewuste avond zo’n beetje alle inwoners van Bovenkarspel en aanpalende dorpen zich naar de Hoofdstraat spoedden. Er was voor ons bijna niet doorheen te komen. Die bewuste avond was er in Bovenkarspel een soort proms, naar voorbeeld van de USA. Examenkandidaten van alle omringende middelbare scholen kwamen in een grote diversiteit aan voertuigen naar het Vereenigingsgebouw aan de Hoofdstraat. Je zag enorme Caddilacs uit de jaren 50 (ja, die met die vleugels), lelijke eenden (2CV’s) tractoren met grote platte wagens erachter enz. Op en in al deze voertuigen zag je 16 – 17-jarigen in avondkleding, jongens in jacquet en meisjes in galajurken. Ongelukkigerwijs was dat gala gepland in hetzelfde gebouw als die waar wij onze bekerwedstrijd moesten afwerken.

Over de verrichtingen van toen verwijs ik u naar het verslag daarvan, eind vorig seizoen. Afijn, die wedstrijd werd door ons gewonnen en wij gingen daardoor naar het finaleweekend in het kasteeltje in Schagen. Wij wonnen de halve finale van de Uil en verloren de finale nipt van MACH. Deze keer moesten wij een ronde eerder tegen hen en ook deze keer wonnen wij. Om in het finaleweekend te geraken moeten wij dus nog 1 keer winnen al weten wij nu nog niet tegen wie dat zal zijn. De tegenstander in de volgende competitieronde weten we al wel, wederom tegen De Groene Zes/Schaaklust. Deze keer moeten we naar Andijk en niet op donderdag., maar op maandag 26 maart. U hebt van mij nog wat tegoed, de uitslagen en nog wat anekdotes. De uitslagen krijgt u nu, de anekdotes moeten nog even wachten. Wellicht binnenkort.

En de bekerwedstrijd:

Misschien ook wel interessant om de stand van ons eerste te laten zien? Bij deze:

Bergen is dus al kampioen, en wij moeten minimaal gelijkspelen om helemaal zeker van handhaving te zijn. Gezien de stand moet dat te doen zijn lijkt mij.

Gerrit van Oostrum