Een degradatiekraker

Het is alweer maart en waar ons vlaggenschip op de loopplank van de promotieboot te water dreigt te flikke…. Uhhhhh belanden staat team 2 op de net aan veilige 6e plek in de Tweede Klasse. Een moeizame overwinning op Schaakmat en een punt in de vorige ronde tegen M.S.C. zijn eigenlijk te weinig maar het zorgt ervoor dat het degradatiespook nog niet helemaal weg is.

Ondanks dat is de stemming opgetogen, het punt tegen M.S.C. heeft de moraal en de handhavingkansen flink vergroot en ook het resterende programma (wij tegen nr. 4 Opening ‘64 en nr. 8 Koedijk en Schaakmat tegen de nrs. 1 en 2 En Passant en De Waagtoren) biedt mogelijkheden. Bij een nederlaag van Schaakmat bij de Waagtoren en een overwinning van ons bij Koedijk is handhaving ook ineens een feit. We zijn in rating flink in het voordeel, gemiddeld 88 punten beter, en hebben onze super-sub Rob Spaans in de gelederen. In en het café en de mailwisseling vooraf wordt zelfs al even een 0-8 genoemd door enkele optimisten, ook de teamcaptain gelooft dat zijn spelers dit wel alleen afkunnen met een voorbespreking en zonder zijn alziendheid. Hij meldt zich alleen bij het verzamelen in de Swan om dan terug huiswaarts te keren voor belangrijker zaken. Als dat maar goed gaat tegen Koedijk wat vecht voor zijn laatste kans in deze klasse.

Met zeven man op naar Koedijk, de achste, Willem vd Akker gaat rechtstreeks en keurig op tijd begint te wedstrijd. Deze keer zitten we ‘gewoon’ op volgorde van rating, een kleine uitzondering daargelaten vanwege de kleur, de opstelling voor de rest van het seizoen heeft tot nu toe niet het gewenste resultaat geleverd, dus het moet anders.

Na een uurtje wil ik eens gaan kijken hoe het ervoor staat bij de rest, bij m’n eigen partij is dan eigenlijk nog weinig gebeurt wat geschikt is voor de geschiedenis boeken (zal ook niet komen), maar ik zie op het bord naast mij dat Willem zijn tegenstander een combinatie van stukverlies mist. Uiteraard heeft Willem datzelfde gezien, speelt de combinatie en staat een stuk voor, lekkere opsteker, maar even verder kijken. De andere borden vertonen nog weinig. De stelling van Rob aan bord 1 is een stuk gezonder dan die van zijn tegenstander maar dat zal waarschijnlijk nog een lange weg worden, Karel Keesman staat misschien net ietsje beter, William gelijk, Kasper wat gedrukt en passief, Mats op zich oké en Karel Otto ook een heel klein beetje beter.

Willem zijn tegenstander speelt nog even door maar de vis is al vrij snel op het droge en de 0-1 staat definitief op het scorebord. Mijn eigen tegenstander gaat vlak daarna een foute combinatie aan en komt een stuk tegen 2 pionnen achter. Ook Karel Keesman is in de tussentijd beter komen te staan en het lijkt de goede kant op te gaan.

Rob staat nog steeds een stuk gezonder, Karel staat ook beter, William nog steeds gelijk, zijn tegenstander probeert een muur op te trekken slaagt tot op heden in de betonschaak opzet met zwart. Kasper staat nog steeds niet heel erg lekker maar nog niets is verloren en bij Mats en Karel Otto ziet het er nog steeds prima uit.

Het duurt nog even voordat het volgende punt binnenkomt maar dan gaat het vrij rap. Karel Keesman wint zijn partij vrij soepeltjes, ondergetekende heeft zijn tegenstander al enige tijd in de houdgreep en die ziet 3 zetten voor het mat geen uitweg meer en geeft op. William tekent de vrede nadat hij tot de conclusie is gekomen dat hij niet door de muur van zijn tegenstander gaat geraken en zo staat het 3½-½.

Rob heeft aan bord 1 nog steeds een goede stelling, Kasper heeft ook zijn stelling omgedraaid en is redelijk goed komen te staan, Mats staat een pion achter en Karel Otto komt wat gedrukter te staan.

Terwijl ondergetekende in de bar aan een Gulpenertje van de tap zit te mijmeren over de uitslag, komt Mats ineens met een triomfantelijk gezicht binnenlopen. Mats zou Mats niet zijn als hij door zijn tegenstander niet geMatst zou worden. Mats stond er zeker niet goed voor maar bleef met dreigingen strooien totdat zijn tegenstander er 1 miste en een toren weggaf. Partij ook meteen klaar, want het materiaal wat er nog op het bord stond bood onvoldoende perspectief om dat nog om te draaien en zo was de overwinning binnen 4½-½. Op de overige borden tekende zich een monsterzege af: Rob stond nog steeds gewoon goed, Karel Otto had een dreigende aanval, maar Kasper had in tijdsnood helaas torenwinst gemist en had het nu nog knap lastig om remise te houden.

Die remise kwam er uiteindelijk toch en uit de analyse bleek dat beide partijen zich daarover mochten beklagen uiteindelijk. Rob speelde zijn gezonde stelling uit naar winst en Karel Otto sleepte uiteindelijk ook de vis op het droge al was zijn tegenstander daar wat verbolgen over, ik kan wat gemist hebben maar ik dacht dat Karel toch weinig in de problemen was gekomen.

Al met al een klinkende overwinning, 1-7, helaas degradeerde hierdoor ook automatisch Koedijk. De Waagtoren vervulde zijn sportieve plicht en won van Schaakmat waardoor wij veilig zijn en bij een overwinning in de laatste ronde worden we gewoon zelfs 4e. Schaakmat moet hopen op een schaakwonder wil het zich ten koste van Aartswoud nog veilig spelen want de achterstand en het programma spreken niet in hun voordeel.

Nog even de uitslag in kille cijfers:

Schaakgroep Koedijk 2 (1613) Heerhugowaard 2 (1701) 1-7
Jan van Dam (1690) Rob Spaans (1851) 0-1
Rinus Roskam (1681) Karel Keesman (1807) 0-1
Fred Volkers (1670) William Thomson (1720) ½-½
Willem Punt (1665) Willem v/d Akker (1725) 0-1
Arno Vrins (1590) Rick Smit (1705) 0-1
Jan Rietveld (1562) Kasper v/d Meulen (1610) ½-½
John Fokke (1503) Mats Bakker (1577) 0-1
Ron Mollenkamp (1546) Karel Otto (1620) 0-1

En nog even de stand en het programma voor de laatste ronde

Team MP BP
En Passant 11 32½
De Waagtoren 5 10 30
M.S.C. 9 27½
Opening ’64 6 25½
Heerhugowaard 2 5 24½
Aartswoud 3 4 22½
Schaakmat 2 18
Koedijk 2 1 11½

Ronde 7:

En Passant Schaakmat
Heerhugowaard 2 Opening ‘64
Aartswoud 3 Schaakgroep Koedijk 2
De Waagtoren 5 M.S.C.