Een week vol perikelen *



Deze keer, zoals beloofd, geen woord over vakantieperikelen, maar wel meerdere andersoortige perikelen, onder andere die van schaken. De afgelopen week heb ik 5 (vijf) partijen gespeeld met wisselend succes. Op maandagavond moesten wij naar het pittoreske, Anton Pieck-achtige Andijk voor een wedstrijd in de NHSB beker tegen 6/Schaaklust.

Ballotage en bestraffing van clubleden

Uiteraard had ik vrijdagmorgen al snel het nieuwe boek van Rob Spaans ter hand en te pakken, want die mooie stukken en stukjes nopen tot lezen. Anneke Dotes !! Geweldig. Het stukje over de huishoudelijke reglementen van Philidor Leeuwarden "triggerde" mij om het nu komende stukje te schrijven. Wat ballotage betreft, ach we hebben op de club geen mensen waarvan ik zeg.... het zijn allemaal zulke lieverds. Neem nou zo'n Piet van Veelen bijvoorbeeld. Je zou hem een lintje willen geven. En dan een Salo Delden. Loopt om kwart voor acht al met klokken te sjouwen.

De Waagtoren N6 (jeugd) - Heerhugowaard N2

Al een tijd zit deze ontmoeting in mijn hoofd. Dat komt vooral door de toevoeging 'jeugd'. Als ik denk aan partijen van mij tegen 'jeugd', dan denk ik aan slachtpartijen. Kinderen die jou elke hoek van het bord laten zien. Kinderen die op hun knieen op de stoel tegenover je zitten, anders komen ze niet boven de tafel uit. Ondertussen wordt zo'n partij een martelgang voor 'de ouderen'. 'Jeugd' is vaak opkomend, daar waar wij 'ouderen' stilstaan in de ontwikkeling, of zeer langzaam voortgang boeken. Of zelfs alweer op de terugweg zijn.

Deuk in een pakkie boter

Ik genoot op vrijdag de 20e het bijzondere genoegen mee te mogen rijden in de bolide van Rob Spaans voor onze wedstrijd uit naar Aartswoud. Nu ben ik al heel wat keren richting Hoogwoud geweest, ik had speciaal mijn Straffe Hendriktrui aangetrokken, maar de manier waarop "de stem" van Rob ons richting H. dirigeerde was bijzonder. Dat begon al vanaf de parkeerplaats achter de Swan. "Sla bij de verkeerslichten rechtsaf" Er was nog geen licht zichtbaar, ja alleen kerstverlichting. En op de Middenweg. "Sla na 2 kilometer rechtsaf de Donkereweg in".

A (k)night at the Opera

We schrijven donderdagavond 12 dec. Na een weekje rust, Sintemepiet, de 2e ronde intern en een volle bekerronde. Onze partij zit ingemetseld tussen van Diepen - Wester enerzijds en Tan - van Brenk anderzijds, maar daarover later. We hebben bezoek van de Waagtoren N5. Zij dienen Heerhugowaard N3 van het lijf te houden. Ik wil Ronald Brink en Piet C. Konijn verwijderen, denkend dat zij daar hun interne partij spelen. Waar bemoei ik me ook mee, Ronald zit op bord 6 van de Waagtoren en Computer Piet is invaller.

Vakantieperikelen 2



Ik heb jullie in de column van september vermaakt met een verhaaltje over het wel en wee in een parkeergarage in Spanje. Ik had nog een verhaal achter de hand over dezelfde vakantie, maar deze keer speelt het in het zuiden van Portugal, om precies te zijn in Albufeira. Het was onze laatste dag in Portugal en wij hadden nog geen typisch Portugees gerecht gegeten, dus toch weer naar de stad om een eetgelegenheid te zoeken.

Heerhugowaard N2 - Volendam N2

Sinds het begin van dit schaakseizoen, ben ik lid geworden van Heerhugowaard. Hiervoor ben ik jarenlang lid geweest van De Pionier te Abbekerk. Helaas is die club ter ziele gegaan. Schaken blijft te leuk om er niets mee te doen. Gelukkig voel ik me welkom op deze, voor mij, nieuwe club. Wennen is het wel! Daar waar het ledenaantal van De Pionier de afgelopen jaren daalde tot maximaal 5 leden (inclusief mijzelf), is het ledenaantal bij Heerhugowaard vele malen hoger. Meer tegenstanders, meerdere soorten openingen. Een jaar of twee heb ik niet meer voor de bond gespeeld. En ik ben dan ook wel een bepaald ritme kwijt. Zelfvertrouwen ook.

Oh, what a night...



We schrijven donderdag 28 november 2019. Plaats van handeling, de grote zaal van café de Swan. Het is er gezellig druk, 15 partijen voor de interne competitie, het eerste achttal speelt tegen Bergen N1 en ons viertal speelt hun eerste wedstrijd tegen Vredeburg V1 (zelf zeggen ze Vredeburg 3, er is ook nog een 4de dat dus officieel Vredeburg V2 heet). Als je het allemaal bij elkaar optelt, zijn dat dus 54 schakers. Daarbij waren er ook nog 1 of 2 dames bij de bar. Kortom, druk!

Het wonder van Heiloo (door de ogen van een held)

Het was nog geen zeven uur en al stikdonker, tijd om te gaan eten. Grote Gerrit (v.O.) belde of ik vanavond nog wou schaken in Heiloo, Oppositie N2 tegen HHW N3. Invaller gezocht voor Justin. Nou leuk, maar ik moet nog eten. En om half acht rijden dus. En adres zoeken en de Garmin zoeken. Vijf voor acht was ik er. Auke eerst nog gebeld, maar er werd niet opgenomen, hij zou Gerard ophalen...

Het wonder van Heiloo (door de ogen van een fanboy)



Heiloo, je wilt er niet dood gevonden worden. Sinds de Runxputte in 1713 plotseling weer water gaf is er niets meer te beleven geweest. In de eeuwen daarvoor liet Maria ten minste nog van haar horen door zo nu en dan een schipbreuk te voorkomen of door paarden uit de dood te laten opstaan. Inmiddels zijn er nog maar weinig heilige maagden te vinden, Heiloo wordt vooral bevolkt door boomers. Zo woonde mijn oma in Heiloo en ook mijn schoonfamilie is in Heiloo neergestreken.