Oh, what a night...



We schrijven donderdag 28 november 2019. Plaats van handeling, de grote zaal van café de Swan. Het is er gezellig druk, 15 partijen voor de interne competitie, het eerste achttal speelt tegen Bergen N1 en ons viertal speelt hun eerste wedstrijd tegen Vredeburg V1 (zelf zeggen ze Vredeburg 3, er is ook nog een 4de dat dus officieel Vredeburg V2 heet). Als je het allemaal bij elkaar optelt, zijn dat dus 54 schakers. Daarbij waren er ook nog 1 of 2 dames bij de bar. Kortom, druk!

Het wonder van Heiloo (door de ogen van een held)

Het was nog geen zeven uur en al stikdonker, tijd om te gaan eten. Grote Gerrit (v.O.) belde of ik vanavond nog wou schaken in Heiloo, Oppositie N2 tegen HHW N3. Invaller gezocht voor Justin. Nou leuk, maar ik moet nog eten. En om half acht rijden dus. En adres zoeken en de Garmin zoeken. Vijf voor acht was ik er. Auke eerst nog gebeld, maar er werd niet opgenomen, hij zou Gerard ophalen...

Het wonder van Heiloo (door de ogen van een fanboy)



Heiloo, je wilt er niet dood gevonden worden. Sinds de Runxputte in 1713 plotseling weer water gaf is er niets meer te beleven geweest. In de eeuwen daarvoor liet Maria ten minste nog van haar horen door zo nu en dan een schipbreuk te voorkomen of door paarden uit de dood te laten opstaan. Inmiddels zijn er nog maar weinig heilige maagden te vinden, Heiloo wordt vooral bevolkt door boomers. Zo woonde mijn oma in Heiloo en ook mijn schoonfamilie is in Heiloo neergestreken.

Een beetje van dit en een beetje van dat



Vorige maand schreef ik over het fenomeen retrograde analyse. Behalve dat heeft het schaken nogal wat varianten voortgebracht die soms een stille dood zijn gestorven en in sommige gevallen nog springlevend zijn. Er moet dan soms nog wat aan de spelregels en/of voorwaarden worden gesleuteld om het voor het huidige publiek interessant te houden. Een fenomeen op zich is het probleemschaak, dus mat geven in een beperkt aantal zetten.

En nog één

Was die speelavond van de 17e een bijzondere, waarover Gerrit zo mooi geschreven heeft, die van de 24e mocht er ook wezen. Dat kwam voornamelijk door de paring van Richard Gooijers tegen René Blokker. Daar had wedstrijdleider Kas even geen rekening mee gehouden. Maar alles kwam keurig op zijn pootjes terecht, mede door de charmante inzet van Sandra Keetman, die spelend tegen Eric de Jong, de zetten van Richard en René keurig netjes op het bord uitvoerde. En wat bleek nu, aan het eind van de avond zaten beide heren als laatsten van de zaal nog in hevig gevecht gewikkeld.

A night to remember

Donderdag 17 oktober 2019, tegen 8 uur 's avonds. De wekelijkse clubavond staat op punt van beginnen. Voor deze avond staat er van alles op het programma. Zo spelen ons 2de en 3de team hun eerste competitiewedstrijd van dit seizoen, staan er nog 7 partijen voor het interne bekertoernooi en ook nog 9 partijen voor de interne competitie gepland. Dus heel wat Waarders actief!

Hoe kan dit nou??



Tijdens een training voor coaching kregen wij door de trainer een probleem voorgelegd. Hij was ooit een keer op wandelvakantie in Australië toen hij tijdens een tocht door de bossen op een eigenaardig tafereel stuitte. Toen zij op een open plek in het bos aankwamen lag daar in het midden een man in een volledige duikersuitrusting, maar wel morsdood. De vraag die hierbij hoort is natuurlijk: "Hoe is die duiker daar terechtgekomen"? Het dichtstbijzijnde open water was namelijk tenminste 50 km verderop.

Babylonische spraakverwarring

Terwijl Heerhugowaard 60 millimeter aan water te verstouwen kreeg, was het in de Horst bij de woensdag midddagse schaakinloop gezellig druk. Van Dijk en Computer Konijn probeerden de ballen in de pockets te krijgen. (Lucas Oliveira vroeg inderdaad hoe wij die gaten in de hoek en in het midden noemen. Ook vertelde hij dat gewone biljarts in Brazilië zo goed als onbekend zijn.) De rest zat achter de 64 velden. John Nieuwland zag de 1.b4 van de andere Piet Konijn en zei dat hij dat maar eens bij de jeugd moest gaan proberen, om ze uit hun e4 sleur te halen.