Voorafgaand aan deze kraker stond HHW Pietbulls 1 gedeeld eerste met HWP Haarlem 4. Dankzij een beter bordpuntensaldo hadden wij echter een klein voordeel: bij een gelijkspel zouden wij boven Haarlem eindigen. Toch was er nog een (zeer onwaarschijnlijk) scenario waarin Santpoort 2 ons voorbij kon gaan, namelijk als zij met 8-0 zouden winnen. Om alle onzekerheid uit te sluiten, hadden wij één duidelijk doel: minimaal 4,5 punt scoren en daarmee promotie veiligstellen.

Een onverwachte start van de dag

Op zaterdagochtend 28 maart begon de spanning al vroeg. Om half elf werd ik (Delano) gebeld door teamcaptain Karel Keesman, die aangaf zich na een slechte nacht niet fit te voelen. Op zo’n cruciaal moment leek dit een flinke tegenvaller.

Gelukkig diende zich vrijwel direct een oplossing aan. Clubgenoot Roan Beliën, normaal gesproken bord 1-speler van ons tweede team, zou sowieso al meerijden om de wedstrijd te volgen. Na een kort telefoontje was hij direct bereid om in te vallen. Daarmee kreeg onze opstelling een (extra) onverwachte wending.

Omdat we wisten dat HWP Haarlem vaak wisselt in opstelling, besloten wij dat ook te doen. Marijn en ik maakten plaats op de topborden voor Mats en Kasper waarbij onze grootste verrassing toch wel Mats op bord 1 was. Het is vaker voorgekomen dat Mats verrast tegen een op papier veel sterkere tegenstander, dus dit leek ons een mooie kans om de tegenstander te verrassen. Bij het uitwisselen van de opstellingen bleek dit gelijk effectief te zijn, want de teamcaptain van Haarlem merkte gelijk op: "Hé, jullie hebben geschoven met de opstelling!"

Volle zaal in Haarlem

Aangekomen in Haarlem bleek de speellocatie goed gevuld: maar liefst zes teams van HWP speelden thuis. We bevonden ons midden tussen sterke spelers, met onder andere grootmeesters als Loek van Wely en Thomas Beerdsen in de zaal.

Om de lezer zo goed mogelijk mee te nemen in de spanning van de wedstrijd, zullen de partijen worden beschreven op de volgorde waarin deze geëindigd zijn:

Bord 3: Marijn Wester - Allard Ligteringen

Marijn: Door onze tactische opstelling mocht ik dit seizoen voor het eerst niet op het eerste bord aantreden. Dat betekende echter niet dat ik een makkelijke tegenstander kreeg, want Haarlem is in de breedte erg sterk. Ik mocht het opnemen tegen Allard Ligteringen, een van de vele 1900+ spelers van Haarlem. Al na de eerste zetten had ik spijt van mijn openingskeuze. Mijn Spaanse systeem werd namelijk beantwoord met 3...f5, ook wel het Jaenisch-gambiet of de Schliemann Defense genoemd. Ik was hier niet erg bekend mee en het kostte me veel moeite om de theorie ergens in mijn geheugen te vinden. Door de vlijmscherpe opening was ik bovendien bang dat ik een zet zou verwisselen of vergeten, en daardoor al binnen enkele zetten verloren zou komen te staan met wit.

Uiteindelijk wist ik me toch nog iets te herinneren, maar het kostte me meer dan een half uur, terwijl mijn tegenstander nog geen seconde had nagedacht. Dat is een situatie die ik zelf vaak genoeg vanaf de andere kant heb meegemaakt. Ik werd enigszins gerustgesteld toen mijn tegenstander op zet 9 toch ook begon na te denken. Na afloop bleek dat hij zetten 9 en 10 nog kende, maar op zet 11 meteen een fout maakte. Hij vertelde dat hij vooral bekend was met de theorie na 9.f4 Dxf4, wat zijn fout enigszins verklaart.

Door de interessante optie 9.Pxa7+ te spelen, week ik af van de hoofdlijn die door grootmeesters als Carlsen en Anand is gespeeld. Gelukkig blijkt Pxa7 ook de keuze van de computer te zijn. Na de ruilen op d7 was ik erg blij dat ik f4 vond, zodat mijn pion op g2 behouden bleef. Toen ik eenmaal 13.Pb5 had gespeeld, kon ik eindelijk wat ontspannen: het grootste gevaar leek geweken en ik had nog steeds een extra pion. Ik had voor het eerst even tijd om een drankje te halen en bij de andere borden te kijken. Het leek toen al erg spannend te worden, want alle partijen waren nog redelijk in balans en het kon dus alle kanten op. Kort daarna werd ik nog optimistischer over mijn eigen partij, want nadat ik mijn stukken met tempo kon ontwikkelen, ontstond er een mooie kans om af te ruilen naar een gewonnen eindspel.

Toen ik 17.Dc4+ speelde, was ik vrij zeker van de winst, maar uiteindelijk kreeg ik het punt wel erg snel cadeau. Dat kwam goed uit voor de reserve-teamcaptain, want zo kon ik de andere borden goed in de gaten houden en beslissen over eventuele remisevoorstellen.

Resultaat: 1 - 0
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 0 - 1

Bord 4: Jan Burggraaf - Delano Buijsman

"Jan Burggraaf speelt echt alles met zowel wit als zwart, valt niet op voor te bereiden" is wat ik (Delano) een paar dagen voor de wedstrijd tegen het team vertelde na wat online rond te speuren naar het team van Haarlem. Tot mijn verrassing zat ik op de wedstrijddag zelf tegenover de beste man. Het duurde dan ook maar liefst 3 zetten voordat ik een stelling op het bord kreeg die ik nog nooit eerder gezien had.

Tot en met zet 8 volgden wij de partij Peter Enders (2456) - Curt Hansen ((2633), nr 2. van Denemarken) uit 2005 maar vanaf zet 9 kwamen we toch echt in nieuw terrein. Echter kwam het voor mij over alsof Jan dit al tientallen keren op het bord heeft gehad omdat hij nog altijd meer tijd op de klok had dan waarmee hij was begonnen.

Ik had na een zet of 10 een achterstand op de klok van zo'n 35 minuten maar ik was gelukkig wel tevreden over mijn stelling. Ik had makkelijke vervolgzetten op mijn radar en naar eigen gevoel een goede harmonie in mijn stelling.

14. Bxg7 ??

Deze zet kon ik niet begrijpen maar ik was erg blij om dit op het bord te zien. Wit staat met een koning in het midden van het bord en opent nu de g-lijn voor mijn toren, en geeft mij nu het initiatief door zetten die allemaal met tempo komen.

Mijn grootste misser was op zet 15 waar ik de winnende zet 15. ..d4! had waar zowel 16. Bxd4 als 16. Dxd4 leidt tot een winnend voordeel voor zwart door de zwakke donkere velden in de stelling van wit. Deze twee continuaties zijn in de partij hierboven te vinden.

Door de cruciale zet 16. ..Bb4+ kwam Jan opnieuw in de problemen doordat er geen goede manier is om te dealen met dit schaakje, 17. c3 zou een loper op f6 hangen, 17. Bc3 geeft mij de optie tot 17. ..Qf6 waarbij ik gebruik maak van de pin op de loper, en het alternatief is 17. Kd1 waardoor wit niet meer kan rokkeren en de velden rondom de koning wel erg zwak zullen worden.

Jan koos voor 17. Kd1 maar besloot na 18. ..Bf3 19. Qe5+ Kf8 op te geven door de dreiging van Qxf1# waar geen goede oplossing voor te vinden was.

Resultaat: 0 - 1
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 0 - 2

Na een relatief snelle winst voor Marijn en ikzelf had ik de kans om updates te geven in de groepsapp van HHW Pietbulls 2 over de wedstrijd:

[28-03-2026, 15:49:22] Delano: "We gaan nu 2 uit 2 met winst voor Marijn en ikzelf, de rest is nog bezig. We staan er niet super voor op de overige borden maar met een aantal remises moet het goedkomen."

[28-03-2026, 16:07:33] Delano: "Mats en Maarten zijn nog bezig maar beide op het punt van verliezen dus we gaan uit van 2 uit 4. Op de overige 4 is alles nog mogelijk."

Bord 8: Cees Visser - Roan Beliën

Onze invaller Roan nam het op tegen invaller Cees Visser. Vanuit de opening ontstond een evenwichtige stelling, maar gaandeweg het middenspel begon Roan enkele kleine onnauwkeurigheden te vertonen. Cees wist deze telkens nauwkeurig te benutten, wat dan ook het terugkerende thema van de partij werd. Langzaam maar zeker verslechterde Roans positie en werd het steeds moeilijker om stand te houden. Na ongeveer 34 zetten kwam er ook nog eens tijdsdruk om de hoek kijken en ging Roan helaas door zijn vlag.

In de analyse na de partij bleek toch wel dat het hoe dan ook erg moeilijk zou zijn geworden om er nog remise uit te slepen. Cees had namelijk meer activiteit, het loperpaar en een extra pion.

Resultaat: 0 - 1
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 1 - 2

Bord 7: Maarten de Haas - Bart Stam

Maarten mocht het opnemen tegen Bart Stam. Gezien het ratingverschil van bijna 100 punten in zijn nadeel leek dit een flinke uitdaging te worden. Desondanks leek de partij in de opening de goede kant op te gaan. Zo strafte hij een vroege f6 af door zo snel mogelijk het centrum open te breken. Na 11.c4 ontstond de volgende stelling.

Het leek erop dat Maarten hiermee goede kansen had om voor de winst te spelen. Even later werd er in het centrum het een en ander afgeruild en kreeg Maarten de mogelijkheid om c5 te spelen, waarmee hij zijn tegenstander met een geïsoleerde pion had kunnen opzadelen. Dat gebeurde helaas niet, waardoor er een zeer symmetrische stelling op het bord kwam. Het leek daardoor op een rustige remise uit te draaien, maar Maarten had aanzienlijk minder tijd dan zijn tegenstander en kreeg bovendien wat problemen rondom zijn koning.

Door deze problemen blunderde Maarten helaas materiaal. Hij speelde nog een paar zetten door, maar toen de zwarte toren eenmaal binnendrong, besloot hij op te geven. Tijdens de analyse kwamen we erachter dat Maarten de stelling had kunnen redden met 25.Le6!, waarna wit zelfs degene is die nog op winst kan spelen. Helaas gebeurde dat niet, waardoor de stand plotseling weer 2-2 werd en de situatie er meteen een stuk minder rooskleurig uitzag.

Resultaat: 0 - 1
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 2 - 2

Bord 5: Johan Wester - Michael Kubbenga

Johan mocht het op bord 5 opnemen tegen Michael Kubbenga, de enige tegenstander met een rating onder de 1900. Na een geslaagde opening leek Johan een positioneel voordeel te hebben, met goede kansen op winst. Nadat zijn tegenstander met g5 de witte velden verzwakte, sloeg hij direct toe en kreeg hij een zeer sterke loper op e4.

Hierdoor kon zwart geen tegenspel creëren met f5, terwijl wit alle tijd had om op de damesvleugel te spelen. Even later kwam Kasper naar mij toe met de vraag of hij remise mocht aanbieden. Gezien de stellingen op de andere borden was het nog niet zeker of dat voldoende zou zijn. Ik gaf aan dat hij remise mocht aannemen als hij dacht dat Johan zou winnen, maar precies op dat moment leek Johans voordeel te verdwijnen. Hij ruilde zijn sterke loper onnodig af en gaf de zwarte torens activiteit op de f-lijn. Een derde overwinning leek plotseling weer een stuk verder weg.

Het enige voordeel dat wit nog had, was de duidelijk betere loper. Toch bleek dit een groot probleem voor zwart: in de analyseruimte kwamen Delano en ik tot de conclusie dat de stelling nog steeds erg oncomfortabel was voor zwart. Even later kwam mijn vader een drankje halen en vroeg hij of hij eventueel remise mocht aanbieden. Gezien de stand op de andere borden was de kans groot dat hij zou moeten winnen, dus maakte ik duidelijk dat remise geen optie was. Richting de tijdscontrole besloot zwart toch iets te doen aan zijn slechte loper, maar dat bleek de beslissende fout in een objectief gezien nog gelijke stelling.

Johan vond de beste voortzetting na 34...e4 en kon met zijn actieve koning de pionnen snel naar voren laten marcheren. De tegenstander kon de pionnen nog even blokkeren, maar uiteindelijk ontstonden er twee verbonden vrijpionnen waar geen houden meer aan was. Het resulteerde in een zeer welkom punt, waarmee de stand op 3-2 kwam.

Zelfs met deze voorsprong konden we nog niet achteroverleunen, want op de overige borden stonden we slechter, al waren er wel redelijke remisekansen. De tijdscontrole kwam bovendien in zicht, waardoor het nog een tijdje bijzonder spannend bleef.

[28-03-2026, 16:46:44] "Het gaat echt alle kanten op hier."

[28-03-2026, 16:48:28] "30 minuten terug zag het er nog somber uit maar Johan heeft zojuist winst binnen, Roan en Maarten hebben verloren. Nu 3 uit 5 en de overige borden zien er allemaal uit alsof we remise kunnen houden dus het gaat er om spannen."

Resultaat: 1 - 0
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 2 - 3

Bord 6: Roy Schimmel - Gerrit van Oostrum

Gerrit kwam eigenlijk prima uit de startblokken vanuit een opening waar hij nog wel eens moeite mee heeft.

Na 10. Qa4 kreeg Gerrit het even benauwd, maar vond daarna een continuatie die hem voorlopig geen problemen opleverde.

Gerrit merkte op dat zijn tegenstander vroeg in de partij veel tijd gebruikte, wat mogelijk nog in zijn voordeel kon uitpakken. De stelling bleef lange tijd in evenwicht en Gerrit vond het lastig om een concreet winstplan te bedenken, maar dat gold voor zijn tegenstander net zo goed. Roy had inmiddels nog maar een minuut of twintig op de klok, wat bij Gerrit vertrouwen gaf.

“Op een gegeven moment speelde ik een wat onorthodoxe zet op de koningsvleugel — misschien niet de meest voor de hand liggende, maar het voelde op dat moment wel logisch.”

Naarmate de partij vorderde, probeerde Gerrit te manoeuvreren en af te wachten wat zijn tegenstander van plan was. Echt duidelijke plannen waren er voor beide kanten niet. Toen de tijdsdruk bij Roy toenam, probeerde Gerrit wat verwarring te stichten, maar dat pakte niet helemaal goed uit.

In het eindspel kreeg Gerrit de kans om het direct naar remise af te wikkelen via 42...Bxb4, maar hij besloot dat nog even uit te stellen. Achteraf misschien niet de meest praktische keuze, al bleef de stelling volgens hem onder controle. Uiteindelijk probeerde Roy geforceerd op winst te spelen, waarschijnlijk ook ingegeven door de teamsituatie. Hij richtte zijn pijlen op de koningsvleugel, maar dat bleek niet voldoende.

“Toen kreeg ik alsnog de kans om materiaal te winnen, en die pakte ik nu wel.”

Na 48...Ra7 volgde de beslissende fase. Roy zag overal gevaar rond zijn koning en speelde de bizarre zet 49. Rf8+, waarna hij na 49...Bxf8 direct opgaf.

[28-03-2026, 17:15:29] "Gerrit z'n tegenstander blundert net een toren!!"

Een partij die eigenlijk in remise had moeten eindigen. Maar soms vallen de punten jouw kant op, ook als dat misschien niet helemaal verdiend is. Voor Gerrit en het team was dit een enorm cadeau op een cruciaal moment.

Resultaat: 0 - 1
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 2 - 4

[28-03-2026, 17:15:40] "4 uit 6 met nog 2 te gaan"

Bord 2: Harry Lips - Kasper van der Meulen

Kasper was redelijk tevreden over hoe hij uit de opening was gekomen. Hij had het gevoel dat hij het initiatief had, terwijl zijn tegenstander nog wat tijd nodig had om alles goed te organiseren. Objectief gezien was het misschien niet veel, maar het gevoel van regie gaf vertrouwen.

Toch kwam er een kantelpunt in de partij. Na 19...Rc8 had Kasper achteraf spijt. In plaats van zijn eigen spel te versterken, gaf hij zijn tegenstander juist een gevaarlijke diagonaal. Niet veel later volgde nog een onnauwkeurigheid, waardoor de stukken van de tegenstander meer activiteit kregen en Kasper gedwongen werd voorzichtiger te spelen.

Langzaam verdween het comfortabele gevoel. Zijn stelling begon wat stroever aan te voelen en de samenwerking tussen zijn stukken liet te wensen over. Hij probeerde het spel te consolideren en risico’s te beperken, maar echt lekker liep het niet meer.

Na een aantal zetten lukte het gelukkig om de grootste dreigingen uit de stelling te halen. Kasper had even gevreesd voor druk op zijn koningsstelling en mogelijke problemen op de zevende rij, maar uiteindelijk kreeg hij alles weer onder controle.

Op dat moment speelde ook de teamsituatie een belangrijke rol: het werd duidelijk dat Johan zijn partij had gewonnen, waardoor een remise in deze partij waarschijnlijk voldoende zou zijn voor het kampioenschap. Kasper bood dan ook remise aan, maar zijn tegenstander wilde daar logischerwijs nog niets van weten.

De partij kabbelde verder richting een eindspel, waarin Kasper wist te consolideren.

[28-03-2026, 17:22:01] Delano: “Mats stond plat remise maar lijkt te verliezen, Kas zou nog altijd remise moeten kunnen houden." Uiteindelijk bleek er weinig eer meer te behalen. De stelling vereenvoudigde verder en het evenwicht werd nooit echt verbroken. Remise was dan ook een logische en terechte uitkomst.

Met deze half punt erbij kwam het team op 4,5 punt, voldoende voor de overwinning en voor promotie. Zeker omdat Gerrit eerder al het beslissende bordpunt had binnengehaald, kon het kampioenschap ons eigenlijk niet meer ontgaan.

[28-03-2026, 17:39:36] Delano: “4,5 uit 7, Kasper heeft remise, promotie binnen!!"

Een prima partij van Kasper, met hier en daar wat schommelingen. Maar vooral een belangrijk resultaat voor het team.

Resultaat: 1/2 - 1/2
Tussenstand Haarlem - Pietbulls : 2 1/2 - 4 1/2

Bord 1: Mats Bakker - Andrii Mishchenko

Mats zat, zoals wel vaker, als troef op het hoogste bord. In eerdere seizoenen heeft hij al bewezen dat hij van iedereen kan winnen, dus de beslissing om Mats op bord 1 te zetten kwam niet als een verrassing. Hij mocht het opnemen tegen hun sterkste speler, de Oekraïnse Andrii Mischenko. Mats heeft gelukkig veel geleerd van de vele Caro-Kann-spelers van Heerhugowaard, want hij speelde een heel degelijke eerste twintig zetten. Helaas was zijn tegenstander nog iets nauwkeuriger en kwam hij met een klein plusje uit het middenspel. Rond zet 20 leek de partij de verkeerde kant op te gaan: na een aantal nauwkeurige zetten van de zwartspeler hield Mats een zwakke geïsoleerde pion over, terwijl zijn tegenstander een prachtig paard op c4 had.

Even later werd het positionele voordeel omgezet in een materieel voordeel, maar de spelers belandden wel in een dubbel toreneindspel. Zoals iedereen weet is elk toreneindspel remise, en ook hier had Mats een mogelijkheid om het zijn tegenstander heel moeilijk te maken. Na de combinatie hieronder had Mats met 31.d5! zijn geïsoleerde pion kunnen ruilen en achter de a-pion kunnen komen. Stockfish evalueert 31.d5 met -1.2 op diepte 55, dus het is niet direct duidelijk of het winnend of remise is. Als ik verder doorklik, lijkt het er toch op dat zwart kan winnen, maar eenvoudig is het zeker niet. Wat Mats nu deed was minder goed: zijn toren werd passief opgesteld om d4 te dekken, waardoor zwart de mogelijkheid kreeg om achter de a-pion te komen of met Tc8-Tc2 op de zevende rij te verdubbelen.

Rond dit punt vroeg mijn vader wat de stand was, waarop ik antwoordde dat we virtueel 3-2 achter stonden, omdat Mats waarschijnlijk zou gaan verliezen. Het is daarom des te knapper dat Mats het uiteindelijk het langst van iedereen heeft volgehouden. Sterker nog, zijn tegenstander, die tot dan toe een uitstekende partij speelde, bleek minder kennis te hebben van toreneindspelen. Zo plaatste hij zijn toren niet achter de vrijpion of op de zevende rij, en na een paar onnauwkeurige zetten was er ineens weer hoop voor Mats doordat hij zijn torens kon activeren. In de stelling hieronder had zwart het zichzelf al onnodig moeilijk gemaakt door de toren op d5 te zetten in plaats van op a7 of c2. Mats werd bovendien even geholpen door zijn tegenstander, die 36...Td7 niet speelde om Tb7 te stoppen en tegelijkertijd met Ta7 de pion te ondersteunen. Zo blunderde Andrii met 36...Kf6, wat Mats de mogelijkheid gaf om zijn torens te activeren ten koste van een pion. Helaas is het eindspel ook niet Mat zijn sterkste punt, waardoor hij de status quo nog even liet voortbestaan.

Hoewel de stelling nog steeds gewonnen zou moeten zijn voor zwart, gaf de matige techniek mij toch weer wat hoop die ik eerder niet had. Na nog een reeks onnauwkeurige zetten, waarin zwart opnieuw een remise uit handen gaf, en Mats op zijn beurt weer niet wist te profiteren, kwamen we uiteindelijk in het onderstaande eindspel terecht. Hierbij is kennis van theoretische toreneindspelen cruciaal. Ik heb dit type eindspel met de toren voor de pion wel eens aan de jeugd van Heerhugowaard uitgelegd, dus ik weet er zelf redelijk veel van. In de basis is het belangrijk dat de witte koning nooit een schaakje toelaat dat direct tot promotie leidt. Daarnaast mag de witte toren de a-lijn niet verlaten, behalve om de zwarte koning van de b-lijn weg te houden. Verder zijn stellingen met alleen a- en g- of h-pionnen remise, terwijl andere pionnen winnend zijn. Met wit wil je de koning idealiter op h2 of g2 houden, omdat zwart met Th1 kan winnen wanneer de koning op f2 staat doordat de pion indirect gedekt wordt door Th2+. Met al deze kennis moet je op zoek naar winst of juist naar remise. De winstkansen werden echter al binnen één zet weggegeven.

Door direct f6 te spelen verdween de hoop op winst, want Mats kan simpelweg zijn koning op h2 zetten en vervolgens de toren heen en weer spelen. De weg naar winst was overigens niet eenvoudig, maar zwart had de witte koning naar een open lijn kunnen lokken door zijn pionnen op te offeren, wat een typisch thema is in dit eindspel. Mats was echter ook niet bekend met dit specifieke eindspel en gaf zijn tegenstander één zet de tijd om met h4 de route naar h2 af te snijden en vervolgens richting de g2-pion te lopen. Nadat Andrii zich niet realiseerde hoe belangrijk dat was, besloot Mats toch maar naar h2 te lopen. In eerste instantie dacht ik dat het daarna een "dead draw" zou zijn, maar vervolgens begon ik te twijfelen of zwart misschien kon winnen met Kf2 gevolgd door h3. Het blijkt dat wit hier zelfs twee manieren heeft om remise te maken, en Mats koos in mijn ogen voor de meer ingewikkelde optie. Toen de stelling op het bord kwam, realiseerden Delano en ik ons bijna tegelijk dat g4 misschien een oplossing was. Terwijl wij in de analyseruimte alles doorrekenden, kwamen we eigenlijk tot de conclusie dat de stelling gewonnen was voor zwart. Gelukkig speelde Mats beter dan wij en wist hij alle juiste zetten te vinden, waardoor hij een zeer knappe remise behaalde tegen een sterke tegenstander.

[28-03-2026, 18:06:19] "Mats heeft op bizarre wijze ook nog remise binnen, dus 5 uit 8 eindscore!"

Resultaat: 1/2 - 1/2
eindstand Haarlem - Pietbulls : 3 - 5

Conclusie

Wat vooraf een zenuwslopende promotiewedstrijd beloofde te worden, bleek uiteindelijk precies dat: een middag vol verrassingen, wisselende kansen en spanning tot de laatste partij. Dankzij sterke overwinningen van Marijn, Delano, Johan en Gerrit, een belangrijk half punt van Kasper en een knappe remise van Mats op het eerste bord, trok HHW Pietbulls uiteindelijk met 5-3 aan het langste eind.

Daarmee bleef niet alleen HWP Haarlem 4 achter ons, maar werd ook promotie veiliggesteld. Extra mooi was dat dit gebeurde na een onverwachte start van de dag, met een invaller, een aangepaste opstelling en meerdere partijen die lange tijd de verkeerde kant op leken te vallen. Juist daardoor smaakt deze promotie misschien nog wel extra zoet.

HHW Pietbulls 1 sluit het seizoen daarmee af als promovendus. Een prachtige beloning voor een sterk seizoen en een team dat op de beslissende momenten voor elkaar klaarstond.

Uitslagen

Geschreven door Delano Buijsman en Marijn Wester