Per pont en slee

Ja, ja, aan mij de eer om een verslag te maken van ons "uitje" naar Texel. Het punt was, dat ik als eerste klaar was en ja, dan begrijp je dat die klus op jouw schouders terecht komt. Maar we lopen op de zaak vooruit. Laten we allereerst mee delen, dat het bijzonder fraai weer was. Zelden zo'n "smoothe" ovetocht mee gemaakt als deze en we zijn toch al wat keren op T. geweest nietwaar. Dankzij ons etentje na het Chrysantentoernooi hadden we onze Wageningse crack Tjerk Sminia kunnen strikken, dus we waren vol vertrouwen, dat we met dit geheime wapen de wedstrijd naar ons toe zouden trekken.

Es gab auf de boot nog viele toeristen, die für ein kurzer oder langer weekend mal die blümchen baussen gingen sessen. Und auch die umzet von Texels bock und Skuumkop verdreidoppelt nog an toe, zu haben. Waarum haben sie nicht eine brücke gebaut oder ein tunnel gegraben unter das Marsdiep oder ist es die Marsdiep fragesteuge. Dan haben wir geantwortet, dass wir es nicht gewusst haben.

Zur sache.

Daar leek het de eerste uren zeker op. Een gang langs de borden gaf hoop op een mooie uitslag. Zoals gezegd kopte ik de 1e bal ein, toen mijn tegenstander Jon van Dorsten een binnenkomst op de onderste rij toe liet. Dus hoefde ik niet meer aan de cassis, maar kon ik mijn eerste biertje checken. Als 2e was Piet Konijn op bord 8 uit. Zijn tegenstander had met wit zijn dame wat onduidelijk op a6 geposteerd, met onduidelijke bedoelingen. Piet viel deze blonde schoonheid met Pc5 aan en keek dan ook verbaast op toen zijn tegenstander f2-f3 uit de koker liet komen. Tjakka, en met Pxa6 werd dit "stuk" (van het bord) genomen.

Karel Keesman, we gaan een beetje op het rijtje af, had op 6 groot voordeel gekregen tegen Co van Heerwaarden en terwijl Piet en ik de biljarttafel gevonden hadden, kwam zo ons 3e bordpunt binnen. Als dat er niet goed uit zag dan weet ik het niet meer !? Toch maar weer naar de zaal, waar Rob op bord 5 voor de 3e maal dezelfde stelling kon krijgen en vroeg of hij remise mocht maken. Dat mocht, het moest toch raar zijn als er uit de resterende 4 borden geen puntje te puren was.

Nou, dat bleek inderdaad het probleem van de middag te zijn. De zware kanonnen van En Passant zorgden voor menig zweetdruppeltje bij de onzen. Oké hier en daar werden remise achtige stellingen weggeven en ook de tijdnood speelde op alle 4 de borden een rol. Het somberste scenario werd werkelijkheid, toen de één na de ander de koning moest omleggen en de Eilandbewoners het laatste lachten. De ware schuld aan deze diepe tragedie is natuurlijk Thomas Richter. De absentie van deze Deutsche knuffelbeer (in die Heimat wieder gekehrt) heeft Heerhugowaard waarschijnlijk nadelig beïnvloed.

We likten onze wonden, feliciteerden onze gastheren met de behaalde overwinning en spoedden ons toen richting de bus, richting de haven, richting Den Helder, richting huis.

was getekend Matsie Bakker

Reacties

Eindelijk een keer een goed verslag! Kan jij niet vaker een verslag maken, Mats?

afbeelding van Roberto Espanol

Leuk verslag Mats!

Die Mats is goed in de leer geweest bij Pietbull!!
Mooi verslagje!