Het wonder van Heiloo (door de ogen van een fanboy)


Het wonder van Heiloo
Heiloo, je wilt er niet dood gevonden worden. Sinds de Runxputte in 1713 plotseling weer water gaf is er niets meer te beleven geweest. In de eeuwen daarvoor liet Maria ten minste nog van haar horen door zo nu en dan een schipbreuk te voorkomen of door paarden uit de dood te laten opstaan. Inmiddels zijn er nog maar weinig heilige maagden te vinden, Heiloo wordt vooral bevolkt door boomers. Zo woonde mijn oma in Heiloo en ook mijn schoonfamilie is in Heiloo neergestreken.
Om deze laatste reden waren Dennis, Sandra en ik dinsdag toevallig in de buurt om getuige te zijn van het spannendste dat Heiloo in de afgelopen eeuwen heeft meegemaakt. De plaats van handeling was Het Trefpunt, een activiteitencentrum op loopafstand van het station, zoals heel Heiloo op loopafstand van het station is. Op deze doordeweekse dinsdagavond boodt Het Trefpunt onderdak aan de biljartvereniging, een foto-club, schaakvereniging Oppositie en aan drie hooligans die op voorhand eigenlijk meer interesse hadden in Nederland-Estland. Later bleek de schaakmatch tussen het 2e van Oppositie en het 3e van sv Heerhugowaard echter toch het hoogtepunt van de avond te worden.
Een dik halfuur nadat de eerste schaakzetten waren uitgevoerd kwamen wij aan bij Het Trefpunt. In de vrieskou stond een zenuwachtig rokende René Groenendijk ons al op te wachten. René had het over bier en over een verloren avond. Nog voor we de speelzaal bereikten zagen we oude bekende Tjerk Voskuil ook onwennig door de hal lopen. Het bleek dat Auke Nicolai en Gerard Reijnen niet gearriveerd waren. Het is niets voor deze twee trouwe leden om een schaakpartij te vergeten of om zich niet af te melden. Het overgebleven viertal was wel gaan schaken, maar ze maakten zich uiteraard zorgen om Auke en Gerard. Ambities voor de schaakpartij waren allang overboord gegooid nu ze met een 2-0 achterstand begonnen. Niemand bedacht op dat moment dat een resultaat mogelijk was.
Ook de supportersclub maakte zich grote zorgen om Auke en Gerard, dus wij hebben de telefoon gepakt. We kregen de beide schakers niet te pakken. Na de nodige telefoontjes heeft Gerrit uiteindelijk Gerard aan de lijn gekregen. Het tweetal kon de speellocatie niet vinden en is daarom onverrichter zake huiswaarts gekeerd. Voor alle betrokkenen was dit natuurlijk een vervelende situatie, aan iedereen een oproep om vooral het telefoonnummer van extern wedstrijdleider Gerrit en desnoods ook van mij op te slaan in je mobiel. Mocht een dergelijke situatie zich weer voordoen dan mogen jullie altijd bellen. Het belangrijkste was echter dat Auke en Gerard gezond waren, dus de focus kon weer op het schaken en op Nederland-Estland.
Het N3-team had een semi-tactische opstelling. Op bord 1 hadden ze namelijk Mick Roukema geposteerd (@Edwin: de "ou" spreek je uit zoals "au", maar aangezien deze klank niet in "remise" zit is het je vergeven). Mick heeft vele talenten, in onze tienerjaren heeft Mick bijvoorbeeld laten zien een geweldige voetballer te zijn, maar om hem op bord 1 te posteren was wel een risico. Hoewel Mick ruim 100 ratingpunten minder had dan tegenstander Peter Folkertsma, kreeg Mick toch al vroeg in de partij een remise-aanbod. Na kort overleg met teamcaptain Jasper werd dit aanbod afgeslagen. Het stond immers al 2-0 voor Oppositie.
Teamcaptain Jasper van Vianen speelde op bord 2 met zwart tegen Richard Sauer. Op papier was Jasper de favoriet, maar zijn papieren rating is wel een tikkeltje aan de hoge kant. Jasper heeft Duitse familie en geeft geschiedenisles. Is dit dan het moment om een bruggetje te maken naar 4 juli 1954? Ik weet het nog zo goed. De Duitsers stonden 2-0 achter tegen het superieure Hongarije van Puskás. Zo machteloos als de Duitsers zich toen moeten hebben gevoeld, zo machteloos was het N3-team na een uurtje schaken.
Op bord 3 speelde René Groenendijk tegen erelid Piet Manni. Blijkbaar moet je Piet heten om erelid te worden: Piet Manni bij Oppositie, Piet M. Konijn bij ons, Piet Pover bij de Waagtoren? Toen Piet ons zag probeerde hij meteen te onderhandelen: Hij liet René winnen als ik hem punten voor de interne competitie gaf. Bij deze kondig ik graag aan dat Piet Manni clubkampioen is van 2019-2020.
Bord 4 bleef leeg. Oud-Heerhugowaarder Tjerk Voskuil kon helaas zonder tegenstander huiswaarts keren. Hetzelfde geldt voor bord 6, waar Indriaas Booij een rol als toeschouwer kreeg. Bord 5 was voor Rob van Dijk en tegenstander Eric Huffnagel. Eigenlijk zou Justin op bord 5 zitten, maar hij moest op het laatste moment toch thuisblijven om op de kleine te passen. Rob was daarom sowieso al onze held. Pas rond een uur of 7 kreeg Rob de vraag of hij wilde schaken, ik heb begrepen dat hij zijn vrouw halfgare spruitjes heeft voorgeschoteld zodat hij toch nog op tijd kon komen. Zonder Rob had de hele match geannuleerd moeten worden aangezien minimaal de helft + 1 aanwezig moet zijn.
Het was rust in de Johan Cruijff Arena toen we weer een rondje langs de borden durfden te maken. Mick had een pion gewonnen en ook al veel stukken geruild. Beide kemphanen hadden nog een toren, de zwartspeler had daarbij een loper en Mick had een paard. Torens ruilen zou wellicht leiden tot een lastig te winnen eindspel (de loper is sneller dan het paard), maar Mick had er duidelijk goed aan gedaan om het remiseaanbod af te slaan. Bij Jasper zag het er nog beter uit. Tegenstander Sauer gaf een paard cadeau, in de hoop dat hij daardoor een pion naar de overkant kon brengen. Zo ver was het echter nog lang niet, dus Jasper stond zomaar een stuk voor. René stond een pion achter, maar het oogde wel heel explosief. Vanaf de zijkant leek René geen heel duidelijk plan te hebben, al weten we allemaal dat René soms met de mooiste onverwachte aanvallen uit de hoek kan komen. Helaas zijn de aanvallen soms ook een beetje naïef, dus hier hadden we geen blind vertrouwen in. Rob stond daaregen lekker. Tegenstander Huffnagel had zijn stukken niet ontwikkeld en zijn koning stond nauwelijks beschut. Rob had zijn stukken juist heerlijk opgesteld met een batterij aan torens en dames op de e-lijn.
Vlak voor of vlak nadat Wijnaldum weer eens gescoord had scoorde Rob dan ook het eerste Heerhugowaardse punt. De roetveeg koning zou vroeg of laat verschalkt worden. Niet veel later maakte René de stand alweer helemaal gelijk. Piet had een briljante zet, maar René was eerst nog aan de beurt en zette Piet pardoes mat. Dat was heel snel gegeaan, want een paar minuten eerder stond Piet nog beter. René had zijn biertje en sigaretje nu zeker verdiend. Mick was de volgende die klaar was. Helaas had Mick zijn pion voorsprong weggegeven en daardoor zag hij zich genoodzaakt om remise aan te nemen. Ik denk zelf dat Mick misschien wel ergens oppositie kon pakken en dat Oppositie daarmee pas echt in de oppositie gedrukt zou worden. Maar het werd dus 2,5-2,5 waardoor alle druk op Jasper zijn schouders kwam te liggen.
Jasper had nog steeds zijn stuk voorsprong, maar de witspeler begon zijn stukken goed te ontwikkelen en de stelling begon zowaar tactisch zeer complex te worden. Met de druk van de supporters op zijn schouder moest Jasper de juiste zetten vinden. Toen Jasper zijn voorsprong alleen nog kon behouden door zijn dame in te laten staan toen voelden de supporters de bui al hangen. Ons pessimisme bleek echter onterecht, want Jasper vond de ene na de andere mooie zet. Binnenkort is de partij op deze website te bewonderen. Enig probleem is dat Gerard Groot er dan nooit meer intrapt als Gerrit weer dispensatie aanvraagt voor Jasper. Als Jasper zo blijft spelen dan kan hij een rating van 1700 makkelijk aan.
Het was een uur of 11 toen Jasper met zijn Duitse roots het beslissende punt binnenhaalde. Zoals de Duitsers in Bern van Hongarije wonnen, zo heeft het N3-team een geweldige comeback gemaakt tegen het N2-team van Oppositie. Wir sind wieder da! Het N3-team speelt weer leuk mee in de NHSB-competitie. Als trotse fans zijn wij blij om dit spektakel meegemaakt te hebben. Het bleef nog lang onrustig in Heiloo...

Reacties

Leuk stuk Kasper, of heeft Mats dit geschreven....?
Neeeeuuuuh !!