Steen en wat daaruit voort kan vloeien


Steen en wat daaruit voort kan vloeien
Lapis Lazuli, zo heet het nieuwste bouwsel (een aquarium met een plat dak is het!), dat momenteel naast de Middenwaard verschijnt. Ik ben nogal nieuwsgierig aangelegd dus was wel benieuwd naar de betekenis van dat woord (of woorden eigenlijk). Meestal hebben nieuwbouwprojecten een naam die voor Nederlandse oren wat mooier en/of bekender overkomt, zoals de wijk Broekhorn die vernoemd is naar de polder waar hij verschijnt, of de Draai, ook vernoemd naar de grond waarop deze wijk wordt gebouwd.
Maar goed, na wat gegoogeld te hebben kwam ik erachter dat Lapis Lazuli een steensoort is, een lazuursteen, ondoorzichtig en met een azuurblauwe kleur. Het is een edelsteen die voornamelijk in Afghanistan wordt gewonnen. Hiernaast ziet u een aantal van deze stenen en welke kleur zij hebben. Het zou dus mij niet verbazen als de gevel deze kleur gaat krijgen. Wij kennen in Heerhugowaard al de Edelstenenwijk, alwaar ook een aantal nogal exotische namen voorkomen (Onyx, Aquamarijn, Spinel, Veldspaat, Mosagaat enz.), maar daar was geen plaats meer voor dit bouwsel. Het zijn wel stuk voor stuk edelstenen waar sieraden van gemaakt worden. Aan sommige stenen worden helende krachten toegeschreven vanwege hun samenstelling, maar de meeste hebben dat niet.
Ikzelf ben ook geïnteresseerd in stenen, maar dan de soorten waar men beelden van maakt (of gemaakt kunnen) worden. Hieronder wat voorbeelden daarvan. Zoals te zien gebruik ik erg veel verschillende steensoorten en ook de uitgebeelde figuren hebben een grote diversiteit.
   
De steensoorten hierboven zijn respectievelijk: Gevlamd albast, Wit albast, Chinees speksteen en Keniaans speksteen. Op dit moment heb ik een limoensteen onder handen waar mettertijd een gorilla uit tevoorschijn komt. Voor een gorilla krijgt hij wel een aparte kleur, namelijk groen met grijs en zwart door elkaar. Het is dan ook een bijzondere soort!!
Met dat alles ben ik nog steeds niet toegekomen aan de boekbespreking die ik voor ogen heb/had. Ik verklap u al wel waarover dit zou gaan, namelijk over taal. Het betreffende boek heet: Opperlandse taal- & letterkunde. Het boek is in 1984 (Orwell!) verschenen en is samengesteld door Battus. Dat is een pseudoniem van Hugo Brandt Corstius. Inderdaad, hij is de vader van Jelle en Aaf. Wat mij weer op het fenomeen van dubbele namen brengt. In mijn jeugd werkte ik op een scheepswerf in de Bommelerwaard alwaar ik een collega kreeg van ruim over de 2 meter die de fraaie achternaam Roest Crolius had. Door ons werd dat al snel omgedoopt tot Roest Corrosius. Maar ja, iedereen kreeg daar een bijnaam, doch dit terzijde.
Terug naar Battus en zijn fraaie boekwerk. Het is opgedeeld in 9 hoofdstukken, elk met een eigen onderverdeling. De inhoud bestaat uit Opperlandse taalkunde met tegelijkertijd Opperlandse letterkunde. In het taalkundig deel wordt uitleg gegeven aan het onderwerp, bijvoorbeeld Program of Lipogram en in het letterkundig deel komt de schrijver met legio voorbeelden. Een hoogst interessant boekwerk!! Daarover een volgende keer dus meer!
Voor nu hou ik ermee op. Ik wens u veel schaakplezier online, maar hoop wel dat we binnen afzienbare tijd weer gewoon achter het bord kunnen. Dat blijft voor mij toch wel het leukst!
Uw scribent/schrijver d6,
Gerrit van Oostrum

Reacties

Steen aan been klagen. De steen des aanstoots, Wie zonder zonden is werpe de eerste steen. Kei goeie muziek. Trump is steenrijk.