Nieuwe schaakpauze door Coronavirus

Door de opmars van het Coronavirus is het schaakseizoen bij sv Heerhugowaard tot nader order gepauzeerd.

Om het virus een halt toe te roepen heeft het kabinet op 13 oktober een nieuw pakket aan maatregelen vastgesteld, welke op meerdere punten botst met onze clubavond. Onze speellocatie café De Swan zal de deuren voorlopig gesloten moeten houden en ook de amateursport krijgt de nodige beperkingen. Na twee weken met een versneld speeltempo geschaakt te hebben (begin oktober), ziet het bestuur van sv Heerhugowaard zich nu genoodzaakt om alle schaakactiviteiten op te schorten. Dit nieuwe pakket aan maatregelen geldt vermoedelijk tot half december. Zolang dit pakket van kracht is zal er uitsluitend online geschaakt worden bij sv Heerhugowaard.

Het schaakseizoen 2020-2021 kende voorlopig zes interne speelronden. Wanneer de Coronasituatie het weer mogelijk maakt dan willen we graag onze schaakactiviteiten hervatten met speelronde 7 en verder. Dit zal betekenen dat het schaakseizoen 2020-2021 mogelijk een uitloop heeft tot ver in de zomer van 2021. Voorlopig worden al onze mooie schaakplannen dus uitgesteld, van annuleren is op dit moment nog geen sprake. De geplande externe competitie is inmiddels ook geannuleerd, de KNSB gaat een alternatief verzinnen wanneer de tijd daar rijp voor is.

Neem voor vragen contact op met iemand van het bestuur. Wij zullen u blijven updaten, zowel via onze website als via de mail/telefoon. Blijf gezond en tot snel achter het schaakbord!

Steen en wat daaruit voort kan vloeien



Lapis Lazuli, zo heet het nieuwste bouwsel (een aquarium met een plat dak is het!), dat momenteel naast de Middenwaard verschijnt. Ik ben nogal nieuwsgierig aangelegd dus was wel benieuwd naar de betekenis van dat woord (of woorden eigenlijk). Meestal hebben nieuwbouwprojecten een naam die voor Nederlandse oren wat mooier en/of bekender overkomt, zoals de wijk Broekhorn die vernoemd is naar de polder waar hij verschijnt, of de Draai, ook vernoemd naar de grond waarop deze wijk wordt gebouwd.

Boekbespreking 10



Zoals de vorige maand al aangekondigd, wederom een boekbespreking en wederom is de Nederlandse taal samen met mijn boekenkast de inspiratiebron. Het wordt echter niet het door mij beoogde boek, daarover in een latere column, maar een fraai boekje uit 1985 dat weldegelijk met schaken van doen heeft. Het heet: "Hartversterkende schimscheuten" en is voor de rechtgeaarde schaakliteratuurliefhebber een must. Het is een selectie van artikelen van diverse schakers/schrijvers van het roemruchte blad Schaakbulletin uit de eerste 15 jaren dat dit magazine werd gepubliceerd.

Gemengde gevoelens

Beste lieve schakers, kent U dat begrip; gemengde gevoelens ?! Ik moest hieraan denken, toen ik de laatste twee keer de achterzaal van de Swan betrad. Gemengde gevoelens. In plaats van een volledige schaakavond nu een soort geamputeerd schaakavondje. Met 40 minuten op de klok per persoon voor iedereen. En voortmaken, zodat je op tijd de limiet bereikt, het materiaal nog kan opbergen en nog even een versnapering kan nemen. Van een Duveltje moet je toch kunnen genieten. Dat sla je niet achterover als een Amsterdammertje. Gemengde gevoelens.

Boekbespreking 9



Ik ben voor deze column, de eerste van het coronaseizoen 2020–2021, maar eens in mijn boekenkast gedoken op zoek naar half vergeten juweeltjes. Dat werd door Piet Konijn ook al gedaan, maar hij beperkt zich tot schaak- en aanverwante boeken. Degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik een bewonderaar ben van alles wat met taalgrappen en/of woordspelingen te maken heeft. Zo ben ik o.a. in het bezit van een lijvig boek met de complete liedteksten van Drs. P.

Een stukje vertier?

Toen we nog jong waren (en mooi) gingen we op zondag regelmatig naar het Zuid-end. Daar woonden onze Opoe en de ooms. Neef Nico speelde dan dammen tegen Oom Piet en ik moest het opnemen tegen Ome Cor. De sterkste dammer, Ome Lou was al uit huis. Ook werd er wel geschaakt, Ome Dirk was een tijd lid geweest bij Schaakmat.

Schaken in tijden van Corona 2

Tring, de telefoon gaat (Het kan de deurbel niet zijn, want die heb ik niet). Jean Paul aan de andere kant van de lijn. Uiteraard is hij geïnteresseerd in "Aanraken is zetten". Een kleine 3 kwartier later zitten we onder het genot van een bakkie in de tuin. We rakelen heel wat herinneringen op. Over de beginjaren van de Waardse jeugd. De eerste reizen naar Gent en ook Straffe Hendrik komt ter sprake.