Geraardsbergen zien en dan.......

Op uitnodiging van Lucien de Schuyteneer dit jaar maar eens Dieren overgeslagen en afgereisd naar Geraardsbergen voor deelname aan de 34e editie van het open toernooi.

Waar Dieren zijn Posbank heeft, heeft Geraardsbergen zijn misschien wel nog beroemdere helling, zeg maar rustig rotstuk weg, zeg maar rustig De Muur !! Wie de Muur zegt, zegt de Ronde van Vlaanderen en andere voorjaarsklassiekers. Uiteraard moest ik dit stukje wieler geschiedenis, wieler martelarenweg zien. Dus heb ik de wandeling gemaakt via de Kapelberg, langs Het Hemelreyck en terug. Dat mensen, met een fiets, dit willen doen, het is mij een raadsel, maar wel leuk om te zien.

Mijn B&B bevond zich in het kleine plaatsje Grimminge op een goede 8 km. ten oosten van G. Ik werd door dhr. des huizes opgehaald van het station van G. en rond 5 uur waren we op mijn overnachtingsadres. Ik kon een fiets lenen en zodoende elke dag de afstand richting Geraardsbergen overbruggen. Dat was wel leuk, want heen volgde ik het jaagpad langs de Dender en die was helemaal vlak behoudens enkele hobbels in de weg vanwege omhoog groeiende boomwortels. Terug moest je even op je tanden bijten en een kleine kilometer stevig klimmen. Dan kwam je net buiten Geraardsbergen en dan ging het als maar naar beneden via Onkerzele en hoefde je helegaar niet te trappen. Fun !!

In totaal waren er zo'n slordige 140 deelnemers, met als grote kanshebbers Tangy Ringoir met zijn dikke 2500+ rating, Geert v.d. Stricht, onze eigen Manuel Bosboom, die graag naar G. mag komen en daar al eens gewonnen heeft , Johan Goormachtig en nog wat minder bekende grootheden. De speelzaal is in een oud Koetshuis (en zo heet het ook) en deze is verdeeld in een aantal kleinere compartimenten, zodat de top met digiborden altijd in het middelste gedeelte zit. Buiten stond een partytent voor de apres schaak en die deed goed zijn werk, want één middagje hadden we een bui van een kwartier, die binnen een half uur het veldje voor het Koetshuis blank zette.

Ik kwam tijdens dit toernooi moeizaam op gang. Teveel inloopschaak, teveel terrasschaak gedaan. Ik moest nog even in het serieuze schaak groeien. Ik begon met een 0 tegen een 2000+ en scoorde toen vlot een halfje via een bye (ha, ha) De 2e ronde was namelijk op zaterdagavond en ik zag die terugtocht naar Grimminge in het donker niet helemaal zitten. Stel je voor dat je de Tien Ton Grimminger tegen komt.

De 3e ronde bracht me tegen een jong meisje, jaar of 12 met de naam Karina Gulieva. Gevaar, gevaar dacht ik. Klinkt Russisch of Bulgaars. Ik was gewaarschuwd. Dame opent met 1.Ph3 !! kijk dat noem ik nu eens lef hebben. Er volgde een interessante partij, waarin ik, na zeer goed gestaan te hebben de zaak uit handen geef en tenslotte met een petite combination opgebracht wordt. Gevraagd aan Karina of zij iets aan het Stappenplan deed. Nee hoor, zij had Stap 1 t/m 5 doorgewerkt en dat vond haar coach (leraar) voldoende. Ik wist genoeg.

Hierna volgden wisselende partijen tegen laag gerate spelers met tenslotte een 2 uit 2, zodat ik nog weer een beetje steeg op de ranglijst en tot mijn grote verbazing een ratingprijs won in de groep van spelers boven de 60 jaar.

Volgend jaar weer ? Ik moet er nog eens stevig over na denken.

El Canino