Almere 4 - Heerhugowaard 1: 3½ - 4½

Het overkomt ons slechts zelden dat er supporters meegaan naar een uitwedstrijd van ons team. Maar zaterdag 15 december 2018 was het dan toch zover. Het bleef deze keer beperkt tot 1, namelijk Petra, de vriendin van Robbert. We hadden bijna een 2de supporter meegekregen omdat Lucas Oliveira ook mee wilde gaan. Hij bleek grieperig (of kon de locatie niet vinden), dus dat ging niet door. Later op de avond, tijdens de nazit en het etentje bij Janos, werd Petra, door een niet nader te noemen persoon betiteld als groupie!! Doordenkend hadden wij dus (bijna) een nieuw liedje kunnen maken, vrij naar Dr. Hook en zijn Medicine Show namelijk: Lucas the roadie en Petra the groupie!

Maar goed, de bewuste wedstrijd was dus naar het pittoreske, Anton Pieck-achtige Almere. We hadden daar het jeugdteam van de plaatselijke schaakvereniging (hun 4de team) te bestrijden. Nou ja, jeugd, de eerste bordspeler is ouder. Frans Hazenberg is tevens jeugdleider, mentor en teamleider. Maar voor het overige klopt dat wel, met z'n zevenen halen ze niet eens 100 jaar!! Erg jong dus. Dat je dat soort teams niet moet onderschatten was ons al duidelijk geworden. Zij scoorden tot nu toe nooit minder dan 3 bordpunten per wedstrijd, waaronder 4-4 tegen Opening '64, de gedoodverfde kampioen. Mooi beroep overigens, doodverver.

Maar we kwamen daar om te gaan schaken, dus toch maar naar de wedstrijd. Voor we goed en wel aan de gang waren liet Mats zich een paard ontfutselen. Weliswaar kreeg hij er 2 pionnen voor terug, maar ja, het is wel een stuk... Nog voordat ik de overige partijen heb kunnen inventariseren, dat doe ik meestal na een uurtje spelen, had Mats alweer materiaal teruggewonnen en kon afwikkelen naar een gewonnen eindspel. Zijn jonge tegenstander gaf daarop de pijp aan Mats (Maarten was er niet bij) en kwamen wij op een 1-0 voorsprong. Dat was en meevaller!

Dan nu toch maar eens een rondje langs de borden, deze keer in omgekeerde volgorde, dus van 7 naar 1 (Mats zat op het 8ste bord). Robbert had een mooie stelling in handen, hij leek op de koningsvleugel snel door te gaan breken en een punt binnen te halen. Rob op het zesde bord kreeg een wat rommelige pot waarin hij een stuk won en wit met echte K (onings) stelling opzadelde. Martijn stond al snel in een zeer tweesnijdende stelling, waarin het evenwicht niet was verbroken.. Sandra had een gelijke stelling, nog weinig aan de hand, (4 vingers en een duim, dat hield het wel mee op), vriend Kasper had al snel een drukstelling in handen, gunstig dus. Schrijver d6 stond al snel prettig en, last but not least, Dennis. Hij had duidelijk voordeel of, zoals dat heet, het beste van het spel. Kortom, een ruime overwinning leek in het verschiet te liggen.

Zoals de oplettende lezertjes aan de kop al hebben kunnen lezen, pakte dat toch wat anders uit, hoewel het begin veelbelovend was. Wij hadden namelijk na 5 beëindigde partijen de wedstrijdwinst al binnen. Dat ging zo: Rob kreeg de kans op een mooi matje met zijn paarden op f3 en f4 en een witte pion op f2. De koning derhalve gevangen en geen verdedigers meer op de onderste lijn. Ook het zetje h2 - h4 hielp niet. Het werd dus Td1 mat! Ook Dennis weefde een matnet met behulp van 2 paarden. Alleen bij hem moest de dame de trekker overhalen (Da5 mat) en daarmee al een 0-3 voorsprong. Vrij kort daarna werd de overwinning verzekerd, Kasper tekende voor de 0-4 tussenstand door op de koningsvleugel een mataanval in te zetten die niet meer te pareren was. Het was vervolgens aan Robbert om de winst zeker te stellen. Aanvankelijk leek hij regelrecht te gaan winnen, maar hij mocht uiteindelijk met de remise niet eens mopperen. En wij natuurlijk ook niet. Daarmee dus een tussenstand van ½-4½.

Of het nu lag aan de zo snel verworven wedstrijdwinst of aan de entourage (allevier de Almeerse teams speelden thuis), of aan het feit dat er kennelijk geen consumptie afkon voor de bezoekers, feit is dat de concentratie bij de overige drie spelers wat verslapte. Sandra bijvoorbeeld, stond in een lastige stelling, maar maakte een miscalculatie (een mooi woord voor een blunder), zij dacht een stuk te gaan winnen maar kon na de respons van wit meteen opgeven. Bij schrijver d6 was het eigenlijk nog erger. In een wat betere stand dacht hij met een tussenzetje een gewonnen stelling te bereiken, maar had daarbij een tegentussenzetje (mooi scrabblewoord!) verkeerd ingeschat. Dat bleek een verloren eindspel op te leveren. Hij spartelde nog wel even tegen, maar moest de nul incasseren, waarmee de 2½-4½ werd bereikt.

Martijn mocht het spreekwoordelijke licht uitdoen. Hij had een moeizame partij waarin er uiteindelijk een op papier gelijke verhouding ontstond. Martijn met Dame, twee torens en paard, tegen Dame, twee torens en een loper. Maar een loper op a8 die de open witte koningsstelling in staat te gluren, is sterker dan een toren en zeker sterker dan een kreupel paard dat gedoemd is te verdedigen. Zoiets loopt slechts zelden goed af, en nu dus ook niet. Het kostte de partij waarmee de eindstand op 3½-4½ uitkwam. Daarmee is het verhaal van deze zaterdag verteld. Het positieve nieuws is dat we als 2de het nieuwe jaar ingaan.

Resten mij nog de cijfertjes:

Almere 4 1663 Heerhugowaard 1 1799 3½-4½
1 Frans Hazenberg 1908 Dennis Keetman 1985 0-1
2 Jeroen van den Berg 1658 Gerrit van Oostrum 1940 1-0
3 Roger Labruyère 1687 Kasper van der Meulen 1792 0-1
4 Oscar Klaren 1600 Sandra Keetman 1729 1-0
5 Manasvita Basa 1592 Martijn van Hout 1866 1-0
6 Alexander Jansink Rob Spaans 1854 0-1
7 Ischa Abraham Robbert van Doorn 1513 ½-½
8 Daniel Knol 1533 Mats Bakker 1711 0-1

Ik geef hierbij alle uitslagen nog van de 4de ronde en de tussenstand.

Bergen 2
-
MACH 2
5½-2½
Aartswoud 2
-
Opening '64 1
1½-6½
Almere 4
-
HHW 1
3½-4½
Caïssa 5
-
Caïssa Eenhoorn 3
3½-4½

1. Opening '64 1 7 - 21
2. HHW 1 6 - 19½
3. Bergen 2 6 - 18½
4. Caïssa Eenhoorn 3 5 - 17
5. Almere 4 2 - 14½
6. Aartswoud 2 2 - 14
7. Caïssa 5 2 - 12
8. MACH 2 2 - 11½

U min of meer tevreden scribent:
Gerrit van Oostrum