Wat dreef ons naar Dieren ?

Met deze befaamde titel opende Lex Jongsma eens zijn verslag over zijn aanwezigheid en deelname aan het Open NK in Dieren. Het was die zomer nogal regenachtig en de campinggasten kwamen na verloop van tijd als verzopen hondjes en katjes de toernooizaal in. De laatste jaren wordt er ook nogal gedreven !! Maar nu door de vaak tropische temperaturen. Temperaturen van 35 graden of meer zijn de laatste jaren geen uitzondering. Vet warm, hard labeur voor de waterdragers !!

In drie achtereenvolgende deelnames, 2015, 2016 en 2017 had ik geen enkele partij weten te winnen. In 2015 3 remises en 3 nederlagen. Ik dacht, het jaar daarop, dat moet toch raar gaan wil ik nu niet beter scoren. Niks daarvan, wederom 3 remises en 3 nullen. In 2017 een lichte verbetering: 4 remises en 2 nullen. Geen wonder dat mijn KNSB rating een enorme duikeling onderging. Dit jaar ging het stukken beter. Tegen allemaal hogere ratings scoorde ik 3 ½ uit 6, 1 nederlaag, 2 x winst en 3 hard bevochten remises.

Ter gelegenheid van de 50e editie is er een boekje uitgegeven, samengesteld door Peter Boel. Het is een heel leuk werkje geworden en het lezen is een continue feest van de herkenning. Natuurlijk ging ik eerst even naar het jaar 1984 terug. Wij kwamen toen met 4 man uit Heerhugwaard om deel te nemen. De gebroeders de Haas kwamen met de auto, terwijl Gerard Groenveld en ondergetekende in twee dagen tijd het doel al fietsend wisten te bereiken. We overnachten in pension IJsselzicht, waar ook de advocaat Jan van Eijbergen sliep. Hij kreeg 's ochtends altijd twee eitjes van de eigenaar.
's Nachts, als het licht in de slaapkamer uitging, maar wij nog helemaal geen zin hadden om te slapen, werden er wel eens woordspelletjes gedaan. Uit het woord "kikkerbilletjes" moest je dan andere woorden zien te vormen. Tot Gerard opeens het begon te krijgen over "billetikkertjes".
De Jugoslavische grootmeester Slobodan Martinovic ging in de hoofdgroep als een raket uit de startblokken, 4 uit 4. Hij had waarschijnlijk een goed toernooiresultaat kunnen boeken, als hij niet samen met Fred Sluzewski het Arnhemse nachtleven ontdekte. Twee nachten lang gingen de mannen aan de rol en dan werd de roes uitgeslapen in het busje van Martinovic. Rond één uur verschenen ze dan met rood doorlopen oogjes in de speelzaal, om als ontbijt maar eens te beginnen met een goed glas bier. Dat heeft voor beide een topscore genekt.* Piet de Haas zat achter de touwen en speelde er zijn briljante overwinning op Jan Boersma.

Behalve met de bekende Noordhollanders (Fred Avis, Ron Greven, clubgenoten Piet Manni en Jan Barteling, Jan Rietveld en nog een aantal anderen) trok ik op met de ook in Eerbeek overnachtende, ietsje gestoorde Frank Sala en ADHDer Fred Visschers. Frank probeerde Fred "te genezen", maar de ADHD schuilde hem voornamelijk in het eindeloze gepraat van Fred en dat ging niet altijd ergens over. Met een diepe zucht gaf Frank het dan op en gooide het maar weer eens over een andere boeg.

Voor aanvang van de laatste ronde kwam Fred Avis naar me toe. Hij liet het krantenbericht zien van het overlijden van Carlo Oud. Dat greep me ontzettend aan. Meteen gingen mijn gedachten terug naar de tijd dat we met zijn allen in de vliegenboerderij zaten op Camping Boszicht. Tot diep in de avond zitten klaverjassen in de dars terwijl de zon langzaam achter de bossages van de Veluwezoom verdween. Carlo, je was een goed mens. We zullen je missen.

* Martinovic overleed in 2015 op 70 jarige leeftijd. Fred Sluzewski werd een gewaardeerd schaker in het Groningse. Hij overleed in 2017 op 56 jarige leeftijd.

was getekend Pietbull