Vakantieperikelen


Vakantieperikelen
Vakanties hebben een ontspannend effect op mensen, althans, dat zou zo behoren te zijn. Toch zijn er situaties en momenten waarop dat niet het geval is, kijk er de vakantieman of verslagen van de ombudsman maar op na. De reden hoeft echt niet iets vervelends te zijn, het kan soms vanuit een onverwachte hoek zich zomaar aandienen, zoals het geval dat ik hierna beschrijf.
Sinds een jaar ben ook ik toegetreden tot de groep pensionado's die ook op onze vereniging gestaag groeit. Groot voordeel van deze groep is dat je kunt gaan en staan waar je wil, dus ook op vakantie gaan op momenten die voorheen absoluut uitgesloten waren. Tenminste, als je in de beroepsgroep zit waarin ik werkzaam was (onderwijs). Nu ik toch tot dat selecte groepje gepensioneerden behoor, besloten Ans en ik daar ook maar op te anticiperen door vroeg in het jaar een rondreis te boeken op het Iberisch schiereiland. Het werd meteen een erg lange trip, uiteindelijk waren we in de maanden mei en juni 8 weken op pad. We hebben in die periode veel gereisd (ruim 7000 km) en uiteraard ook veel gezien.
Een van de laatste stops was in de omgeving van Madrid. We zijn niet naar Madrid zelf gegaan, maar hebben wat kleinere plaatsen in de omgeving bezocht. In een daarvan deed zich een merkwaardig maar toch ook wel leuk voorval voor. Dat was in Avila, een compleet ommuurd stadje (aanrader!).
We reden een parkeergarage in waar net een nieuw systeem was geïnstalleerd. Normaliter trek je een parkeerticket waarmee je na betaling ook weer naar buiten kunt. Op het parkeerdak ging dat ook nog op die manier, maar niet op onze verdieping. Gelukkig voor ons zat er een man op een kantoortje die ons hiermee kon helpen. Je moest de auto uit, en bij een automaat de eerste drie karakters van je kenteken intikken. Bij het verlaten van de garage doe je dat weer en het apparaat berekent de schade, je betaalt en kunt de garage verlaten. Dat klinkt simpel en, als alles naar behoren werkt, is het dat ook.
Maar u begrijpt het al, het werkte niet naar behoren! Wij betaalden, en naar de auto om uit te rijden maar de slagboom bleef dicht! Die vriendelijke man die bij binnenkomst ons had geholpen was er niet meer, en ook geen collega van hem, het kantoortje was verlaten. Maar geen nood, voor dit soort gevallen zit er een speakertje bij de uitrijpaal/slagboom.
Probleempje, de telefonist van dienst sprak alleen Spaans en wij met ons vieren maar een klein beetje. Te weinig voor zo'n situatie. Ja, daar sta je dan... Op deze manier kwamen we dus niet verder en ook niet uit de parkeergarage. Na een klein kwartiertje kwam er gelukkig nog iemand die er uit wilde, maar dus doordat wij ervoor stonden ook niet uit kon. Gelukkig sprak hij een mondje Engels en via hem begrepen we dat we kennelijk niet genoeg hadden afgerekend. Dus terug naar die automaat en ja hoor, we moesten nog de somma van €0,10 bijbetalen. Mooi denk je dan, dan doen we dat maar. Niet zeuren dus. Alleen... de slagboom bleef ook nu dicht!
Rond deze tijd was er gelukkig een andere telefonist van dienst aangetreden die een mondjevol Engels sprak. Natuurlijk moest ook aan hem het hele verhaal eerst worden verteld. Of het allemaal was gegaan zoals het de bedoeling was, betwijfel ik eigenlijk wel. Maar de langer wordende rij achter ons, die allemaal aan het bellen waren naar de exploitant zorgde ervoor dat de slagboom toch maar werd geopend! Deze hele soap duurde ruim een half uur, al leek het veel langer te duren. Pffffff...
Gerrit van Oostrum

Reacties

Dit leuke verslag is het begin van een maandelijkse column van Gerrit! We kunnen ons dus iedere maand verheugen op een mooi stukje van onze nieuwbakken externe wedstrijdleider. De volgende keer zal het onderwerp wellicht wel schaakgerelateerd zijn.

De columns van Gerrit zijn makkelijk terug te vinden door in de menubalk (bovenin) onder "Verslagen" de juiste categorie aan te klikken. Wil je zelf ook een eigen column? Dat kan! Maak een online account aan of mail mij jouw kopij.

Hebben ze in die middeleeuwse stadjes, parkeergarages ?