Oh, what a night...


Oh, what a night...
We schrijven donderdag 28 november 2019. Plaats van handeling, de grote zaal van café de Swan. Het is er gezellig druk, 15 partijen voor de interne competitie, het eerste achttal speelt tegen Bergen N1 en ons viertal speelt hun eerste wedstrijd tegen Vredeburg V1 (zelf zeggen ze Vredeburg 3, er is ook nog een 4de dat dus officieel Vredeburg V2 heet). Als je het allemaal bij elkaar optelt, zijn dat dus 54 schakers. Daarbij waren er ook nog 1 of 2 dames bij de bar. Kortom, druk!
Voordat ik begin over het verloop van de avond moet ik nog even wat kwijt. Een kleine week eerder, op vrijdag de 22ste november, had ik een onfortuinlijk ongelukje gehad met de fiets. Tijdens een lekker tochtje keek ik even niet goed uit en boem, daar lag ik in de berm. Met mijn enkel op het bandje langs de weg. Het deed wel pijn, maar ik dacht eerst aan een flinke verrekking van de enkelbanden. Dat heb ik al eens eerder gehad en dan blijft zoiets een zwakke plek. Ook de zaterdag zijn wij nog niet naar een huisarts of dito post gegaan. Mede doordat we 's avonds nog een leuk optreden hadden geboekt bij de Ierse band The Kilkennys in theater Cool. En op zondag had ik ook geen trek in een ziekenhuis, dus maandagochtend toch maar eens naar de dokter. Die stuurde mij voor een foto naar Alkmaar alwaar bleek dat er een breuk zit in het kuitbeen, net boven de enkel. En dan krijg je dus meteen een mooi stukje gips erom. En natuurlijk een paar mooie reservebenen, oftewel krukken.
Bot gebroken, bot gebroken,
Oh, wat doet mijn pootje zeer.
Bot gebroken, bot gebroken,
Gips erom, daar gaan we weer.

Aldus the Shavers.
Elk nadeel heeft z'n voordeel aldus Johan Cruyff, zo ook hier want zie, Rob Spaans belde op om te vragen of hij mij op moest komen halen. Ans zou mij al brengen en weer ophalen, maar dit was helemaal luxe. Dus ja Rob, daar maakte ik graag gebruik van. Met Ans had hij gelijk afgesproken dat hij mij ook weer thuis zou brengen, dus mooi geregeld!
Dan toch maar naar de schaakavond. Na het (on)nodige rumoer bij de start van de avond, was iedereen zo rond 20.10 uur achter de borden gezeten. Ik zat als officiële WL vrij dicht bij de wedstrijden, met Maarten de Haas als tegenstander. Onze partijen zijn doorgaans interessant waarbij wij vaak beiden in tijdnood komen, en het ook vaak daardoor in remise eindigt. Vanavond was daarop geen uitzondering, met dien verstande dat ik uiteindelijk aan het langste eind trok. Overigens kon het tot het einde aan toe nog de andere kant uitvallen. Door deze partij, gevoegd bij mijn lichamelijk ongemak, heb ik van de partijen weinig tot niets gezien, behalve die aan de zaalkant zaten. Voor het eerste waren dat Piet Konijn, die oud-lid Karel Otto het bos instuurde en Kasper van der Meulen die Coen Stoop Delft liet onderspitten. Bij het viertal zat Rens Rensen op de hoek. Hij verloor uiteindelijk, maar hij heeft volgens mij hele grote winstkansen gehad.
Om maar bij het viertal te blijven, we moesten het deze keer hebben van de twee debutanten. John Nieuwland won, hij was nog eerder klaar dan Mats Bakker, die ook in een vloek en een zucht zijn punt had binnengehaald. Voor John was het zijn eerste externe wedstrijd, en ik denk dat dit voor hem naar meer smaakt! Chapeau!! Nog een debutant, en wel Roy Rietbergen. Dat moest zelfs aan het eerste bord vanwege ziekte van Rob van Dijk. Ook Roy heeft uitzicht gehad op meer dan het halfje dat hij nu scoorde. Niettemin, ook voor hem Chapeau!! Helaas ging routinier Henk de Waal de bekende bietenbrug op zodat het team met het kleinste verschil de wedstrijd verloor. We hebben voor dit team heel veel spelers achter de hand, waarschijnlijk genoeg om een zestal erbij te hebben, maar ik (en zij denk ik ook) denk dat het toch beter is om het bij een viertal te laten. Ik zie jullie nu echt nog wel punten pakken!
Dan het eerste team, ik memoreerde al drie winstpunten. Mats heeft er nu twee gespeeld, en beide partijen heel snel gewonnen. Ga zo door zou ik zeggen! Piet maakt het nog bonter, die heeft alle drie zijn partijen gewonnen! De andere partijen heb ik uit de overlevering moeten horen, dus zelf niet kunnen volgen. Daarvoor hield Maarten mij te veel bezig, maar ook lijfelijk was het moeilijk (krukken) om dichtbij te gaan kijken. Maar gelukkig ging dat goed (over het algemeen) met winstpartijen voor Karel en Dennis, terwijl Rob remise speelde. Daar was hij zelf niet ontevreden over want, zo vertrouwde hij mij toe, hij gaf zijn partij zeker twee keer uit handen. Zo bezien is remise een goed resultaat. Helaas gingen de partijen van Johan en Martijn verloren. Het eindresultaat is een mooie 5½ - 2½ overwinning. Goed gedaan mannen! Nu doortrekken naar Aartswoud, dat ons net voor Kerstmis wacht.
Voor de interne competitie viel de zeer vlotte overwinning van onze voorzitter op. Hij speelt altijd snel, met vaak remise als resultaat, maar hij kan het dus wel!! Sorry daarvoor Gerard, kennelijk had jij je dag niet! De overige uitslagen waren in de meeste gevallen volgens verwachting. Verder is er voor mij niet zoveel te vertellen over deze avond, alleen dat we dus een echt volle bak hadden en dat ik dus van armoe moest blijven zitten. Dat is voor mij even wennen want ik pleeg altijd zoveel mogelijk rond te lopen. Hopelijk heb ik snel loopgips, dan voel ik me weer een beetje "boven Jan". Maar wat een avond...
Tot ziens allen en een welgemeende groet van...
Gerrit van Oostrum