De Waagtoren N6 (jeugd) - Heerhugowaard N2

Al een tijd zit deze ontmoeting in mijn hoofd. Dat komt vooral door de toevoeging 'jeugd'. Als ik denk aan partijen van mij tegen 'jeugd', dan denk ik aan slachtpartijen. Kinderen die jou elke hoek van het bord laten zien. Kinderen die op hun knieen op de stoel tegenover je zitten, anders komen ze niet boven de tafel uit. Ondertussen wordt zo'n partij een martelgang voor 'de ouderen'. 'Jeugd' is vaak opkomend, daar waar wij 'ouderen' stilstaan in de ontwikkeling, of zeer langzaam voortgang boeken. Of zelfs alweer op de terugweg zijn.

Ik herinner mij nog goed, dat ik met een editie van het Tata Steel Chesstournament tegen ene Natan Pirard moest schaken. Een jochie van toen negen jaar jong. Ik heb nu nog nachtmerries van die partij... Inmiddels schijnt hij een rating van rond de 2136 te hebben. Goed. Genoeg nu over mijn trauma's omtrent het schaken tegen 'jeugd'.

Vrijdag de 13e mochten we aantreden tegen De Waagtoren uit (en in) Alkmaar. Gelukkig zie ik enkele tegenstanders, die al te oud zijn om zichzelf nog 'jeugd' te kunnen noemen. Dat brengt mij/ons wel de nodige rust. 'Waarzegger' (en teamcaptain) Edwin vertelt ons dat we deze match gaan winnen. We zullen zien...

De klokken worden ingedrukt en de partijen beginnen. Het is allemaal niet erg spectaculair wat er gebeurt, maar na verloop van tijd staan 4 van onze 6 borden er nou niet echt goed voor (inclusief mezelf). Edwin fluistert mij af en toe wat informatie binnen over de partijen. Maarten en Gerard staan er goed voor. Zij spelen solide. Ikzelf sta in materiaal gelijk aan mijn tegenstander, maar zijn pionnenstructuur is veel gezonder. Die van mij is uit elkaar geslagen en ik moet hopen op fouten van mijn tegenstander om er nog een remise uit te kunnen slepen.

Ik heb niet goed kunnen kijken bij Lucas, behalve dat er een variant van het Siciliaans op het bord staat. Lucas vroeg voordat we begonnen nog wel of hij opening '1 of 2' moest gaan spelen, maar dat maakte niet meer uit, want hij mocht met zwart spelen. Ronald staat een pion achter, de stelling is interessant. Het ziet er open uit, maar zijn tegenstander kan iets meer druk uitoefenen op de stelling van Ronald. Toch hoor ik zijn tegenstander vaak zuchten en steunen... Ook de stelling van Edwin ziet er bijzonder uit. Persoonlijk vond ik het er ook wel complex uitzien met licht (positioneel) voordeel voor zijn tegenstander. Maar dat vond ik lastig inschatten met een vluchtige blik.

Op een gegeven moment staat Gerard een pion voor en Maarten zelfs een vol stuk! De stelling van Maarten ziet er gewonnen uit voor hem en hij voert de druk nog verder op. Wel gaat zijn tijd erg hard. Ik hoop dat hij het nog redt, want het zou zonde zijn als hij verliest vanwege de tijd. Ondertussen heeft mijn tegenstander enkele fouten gemaakt (of ik speelde toch beter dan ik dacht) en heb ik een remise afgedwongen. Misschien had ik zelfs kunnen winnen, maar dat vergde, op dit moment, teveel rekenkracht van mij. En ik ben geen ster in rekenen, dus tevreden met de overeengekomen remise. Lucas beaamde mijn remisestelling.

Edwin heeft, tot zijn eigen stomme verbazing, ook remise kunnen bewerkstelligen. Zijn tegenstander bood hem dat aan. Edwin accepteerde dit snel want, in zijn ogen, stond hijzelf compleet verloren. Ook Ronald heeft inmiddels remise gemaakt. Toch netjes met een pion achterstand, maar de stelling was wel gewaagd. Als dan ook nog Lucas remise maakt en Maarten en Gerard beide nog voor de volle winst gaan, komt de uitspraak van onze 'Waarzegger' wel erg dicht in de buurt. In spanning volgen we onze teamgenoten. Zal het ons dan toch gaan lukken?

Op een gegeven moment dwingt Maarten een stukkenruil af. Zijn tegenstander begint met de afruil, maar denkt dan ook dat hij verloren heeft. Hij geeft Maarten zijn hand om zijn opgave nadruk te geven. Maarten (en wij) kijken verbaasd, want van een echt verloren partij was nog geenszins sprake. Ook met een stuk minder en zeker gezien de tijd. Zijn tegenstander concludeert dit ook, maar zegt 'dat hij nu toch al heeft opgegeven'. Maarten heeft dus het volle punt te pakken. Goed doorgezet, Maarten! Nu hangt het van Gerard af. Maar wat gebeurt hier nu weer? Bijna gelijktijdig met de opgave van zojuist, accepteert de tegenstander van Gerard remise??? Die jongen kon eigenlijk niet anders dan doorspelen voor de winst om er nog een gelijkspel uit te halen. Nu hebben we de winst in handen.

Mannen, goed doorgezet! Het zag er naar uit dat enkele borden toch zouden verliezen, maar dat hebben we goed omgedraaid. We mogen tevreden zijn met de behaalde resultaten en winst! De volgende partij is tegen Purmerend N2 op 6 februari 2020 en dat zal een zeer zware strijd worden. Maar we staan niet voor niets bovenaan!

Vanaf deze plek wens ik (en wij als team uiteraard) iedereen fijne feestdagen en een geweldig Nieuwjaar!
Tot ziens in het nieuwe jaar.

Met vriendelijke groet,
Dale Neijzing

Reacties

Wel wel, we hebben een nieuw schrijftalent in ons midden!
Nou Dale, zelf dacht jij dat dit niets voor jou was, maar je bewijst met dit en het vorige verslag dat met je schrijven niets mis is!
Goed ge- en beschreven en natuurlijk gefeliciteerd met de titel "winterkampioen". (bij schaken een onbekende titel…)
Ga zo door!!

Hé, Dale, die Natan Pirard (Piraat) ken ik ook !! Ook ik heb in een editie van het Open Leuven van hem verloren, zij het na goed gestaan te hebben. Dennis Keetman won overigens dit jaar van hem. Blijft een talent en de meiden "kleven" al aan hem.

We hebben dus "waarzeggers" gezien bij Aartswoud en nu ook een paardenfluisteraar in Alkmaar !! Opgepast voor "waarzeggers" (en helderzienden.....die komen meestal uit Den Helder)