Een week vol perikelen *


Een week vol perikelen *
Deze keer, zoals beloofd, geen woord over vakantieperikelen, maar wel meerdere andersoortige perikelen, onder andere die van schaken.
De afgelopen week heb ik 5 (vijf) partijen gespeeld met wisselend succes. Op maandagavond moesten wij naar het pittoreske, Anton Pieck-achtige Andijk voor een wedstrijd in de NHSB beker tegen 6/Schaaklust. Wij zouden aantreden met Dennis, Johan, Kasper en Piet. Helaas moest Kasper afzeggen vanwege familieperikelen, dus moest ik op zoek naar een vervanger. Dat bleek lastiger dan gedacht, alle spelers van het eerste team hadden perikelen van diverse aard waardoor spelen niet mogelijk was. Dus dan maar zelf meedoen. Ook ik baalde wel een beetje, maar dat lag aan gipsperikelen. Dat gips zou op deze maandag verwijderd worden, maar door een foutje (van mij of van het hospitaal) bleek dat pas op dinsdag ingepland te zijn. Derhalve nog een dag geduld hebben. Nou ja, er zijn ergere dingen op de wereld!
Mijn tegenstander op deze avond was Piet Reus. We maakten er een attractieve partij van, waarbij ik lange tijd het betere van het spel had. Maar op een cruciaal moment in de partij wist hij een paar gemene dreigingen in de stelling te vlechten. Die had ik bij adequaat reageren het hoofd kunnen bieden, maar mijn reactie was daar verre van zodat ik niet veel later op kon geven. Misschien bespreek ik die pot nog wel eens op de site, maar nu even niet. Piet en Johan deelden in deze malaise omdat zij de perikelen op hun bord niet het hoofd konden bieden. Alleen Dennis onttrok zich aan deze collectieve offday. Hij won een positioneel gevecht van Peter van Waert, waarmee de eindstand op een 3-1 verlies uitkwam. Afijn, wij zijn dus voor dit jaar uitgebekerd. Het is niet anders.
Zoals reeds gezegd mocht dinsdag het gips van mijn been af. Lekker, dan kun je na zes weken weer normaal bewegen denk je dan. Ja, dat denk je, maar de eerste dagen is dat nog best wel pijnlijk. Kortom, na gipsperikelen kwamen de weer-leren-lopen-perikelen en dat gaat lang zo snel als je graag zou willen. Maar goed, ik was met deze week bezig. Op donderdagavond toch maar gaan schaken. Ik mocht deze keer met zwart tegen Richard van Diepen. Dat werd een interessante partij waarin ik te maken kreeg met allerlei dreigende pionverliezen. Toen ik met een breekzet het centrum dreigde op te blazen en en-passant remise aanbood, werd dat tot mijn verbazing aangenomen! Ik plaatste dit aanbod uit tactische overwegingen, maar je zou ook kunnen zeggen dat wij beiden een beetje verliesangst ten toon spreiden. Wie het weet mag het zeggen.
Maar goed, op vrijdag begint het Tata Chess Tournament waarbij ik mij voor de weekendvierkampen had ingeschreven, dus op naar Wijk aan Zee voor de aanmelding. Deze keer had ik broer Wim weten over te halen om eens mee te doen, die woont in Den Bosch en kwam met de trein, zodat die eerst opgehaald moest worden. Bij het aanmelden werden wij geconfronteerd met de huisvestingsperikelen die de organisatie ondervindt. Hij moest in hotel het Hoge Duin spelen.

Jammer als je voor het eerst meedoet, maar wel lekker rustig. Bovendien heb je een mooi uitzicht op de zee en het strand. Niet dat er in januari veel te zien is, maar toch!
Het tafereel hierboven is mooier om te zien, maar ja, dat is dan ook nep!
Afijn, wij kwamen om te schaken, dus netjes op tijd hield hoofdarbiter Aart Strik een woordje en konden wij van start. Ik zat in een poule (3U) met 3 (drie) interessante tegenstanders. Dat kon wel eens lastig worden, want ze hadden alledrie een hogere rating dan de mijne.
Mijn eerste tegenstander luistert naar de naam Feike Liefrink wat bij mij vagelijk een belletje deed rinkelen. Welnu, zijn roots liggen in Waalwijk. Nou en, hoor ik u denken, maar kennelijk hebben wij ooit, ergens eind jaren 70 of begin jaren 80 in dezelfde wedstrijd gespeeld. HMC Den Bosch 2 tegen Waalwijk 1. Hij zat aan een lager bord en ik juist aan een hoger dus nu herkenden we elkaar enkel aan de naam. Onze partij werd wat mij betreft een saai potje. Met zwart spelend kreeg ik weliswaar een isolanus, maar ben nooit echt in moeilijkheden geweest. Toen ik de kans kreeg af te wikkelen naar een remise-achtig eindspel, deed ik dat meteen. Toch had ik wat verder moeten kijken dan mijn neus lang is, want aan het einde van de partij kreeg ik een kans om een pion te winnen en daarmee goede winstkansen te verkrijgen. Ik had naar die wending gekeken, maar ging voor de zekerheid van remise. Toch even een handen-onder-de-kont moment!
De tweede ronde koppelde mij aan de Nederlandse Iraniër Sharoez Shahrizadeh die voor Amersfoort in de competitie speelt. Hij vertelde dat hij na het verjagen van de sjah, dus ten tijde van het begin van het ayatollah-regime , meerdere malen was opgepakt en zweepslagen had gekregen, louter en alleen omdat hij schaakte! Het Khomeini-bewind had dit spel namelijk verboden! Over onze partij kan ik kort zijn: hij behandelde de Grand Prix totaal verkeerd zodat zijn koning in onoverkomelijke perikelen terecht kwam. Het slot is een diagram waard. Welke direct winnende zet speelt wit hier?
Op zondag was mijn tegenstander Werner Möller, die zijn partijen al een flink aantal jaren speelt voor Laurierboom/Gambiet. Maar ook hem ken ik uit Den Bosch, in de jaren 70 tot begin van de jaren 80 speelden wij beiden voor die club. Hij had nog een partij van ons uit die tijd opgedoken. Toen werd er nog afgebroken, ook in de bewuste partij. Er was geen verdere notatie dan tot zet 40 zodat hij ofwel remise is gegeven ofwel geanalyseerd voor een resultaat. Dat gebeurde toentertijd wel vaker. Om een inmiddels lang verhaal wat in te korten, wij speelden remise en daarmee kwam mijn score op 2 uit 3 waarmee ik de groep ongedeeld won. Wij waren in deze poule erg aan elkaar gewaagd, 5 van de 6 partijen werden remise! Daar was geen enkele salonremise bij, er werd gestreden tot het eind!
Mijn broer deed het wat minder. In groep 5F haalde hij 1½ punt waarmee hij 3de werd. Toen ik hem 's avonds bij de trein bracht bleek dat de NS zo hun eigen perikelen hadden. Hij kon nog wel tot Amsterdam Centraal, maar moest dan met de Metro naar Duivendrecht om daar weer op de intercity te stappen naar Utrecht.
Al met al een druk weekje voor mij, ik ben dan ook blij met een paar dagen rust. Van de 5 door mij genoemde partijen kunt u er 1 of 2 tegemoet zien op onze site.
Tot de volgende maand.
Gerrit van Oostrum

* Perikel(en): 1. Avontuur; 2. Hachelijke of netelige toestand; 3. Gevaar; 4. Moeilijkheid; 5. Penarie; 6. Risico; 7. Wederwaardigheid