Je wint wat, je verliest wat

We schrijven zaterdag 29 februari. Ha, ha we hebben een schrikkeldag. Om kwart voor acht gaat de wekker, want Tom (Lambooy) heeft de service-taxi om half 9 besteld. Terwijl ik een bord Brinta naar binnen metsel kijk ik naar de paring voor de 2e ronde. Ik zie dat Tom een bye heeft. Dat is klut, had hij deze ochtend uit kunnen slapen. Rijkelijk vroeg, onze chauffeuse scheurt hem aan, arriveren we bij het Wijkcentrum Overdie. Een ritje, voor ons samen kost minder dan 3 Euro !! Alex Albrecht en Rob Freer zijn al met het materiaal bezig. Zaal paars moet leeg. Na een heerlijke kop koffie ga ik maar een beetje mee helpen met stukken opzetten en zo. Dat is bij de live-borden nog weer een verhaal apart. Tom nestelt zich in de gezellige ruimte bij de bar en belt zijn vriendin, die in de buurt woont. "Zo kom ik de tijd wel door tot de 3e ronde".

Mijn tegenstander tijdens de 2e ronde Jaron Rosegg plaatst voor aanvang van de partij de opmerking: "Waarom doen ze die extra dag niet in de zomer, dan heb je er bij mooi weer veel meer aan". Daar zit wat in. Maar je kunt het ook gewoon zo laten, want met deze verlengde herfst is lekker binnen zitten een potje schaken toch zo'n beetje het enige wat je kunt doen. (Maar deze redenatie is lek, dus schiet er maar op.)

We spelen een bloedstollende partij, waarin ik uiteindelijk in het verre eindspel de mist in ga. (Het was helemaal niet mistig, het waaide hard en de slagregens kwamen weer met slagen uit de lucht.) Ik ga naar de Lidll even een frisse neus halen en op zoek naar apenvoer. (Stel je voor dat ik tijdens de 3e ronde 1.b4 kan openen.) Terug gekomen ga ik kijken bij het bord van Berginees Albert Dekker, waar een Lucena eindspelletje gespeeld wordt, maar de witspeler niet het motief vindt om te winnen. Dat was de laatste partij van de 2e ronde. Na een kopje soep verneem ik van toernooi directeur Sandra Keetman, dat ik 's middags oneven ben. Dat is klut, en 's avonds heb ik een bye. Wat te doen. Ik kan natuurlijk 's avonds nog spelen, maar dan moet ik de hele middag wachten. Na ampele overweging besluit ik maar naar huis te gaan. Ik ga wandelen, maar er komt me een bui aan, met krachtige zuidwestelijke rukwinden en ik waai over de Koelmalaan en besluit de bui even af te wachten in een bushokje. Een moeder met natgeregend kind doet hetzelfde. Ik geef het moppie een stukje pure chocolade. "Dank je wel meneer".

Ik loop verder richting het centrum. Via, via loop ik langs Het Gulden Vlies. Ik kijk naar het inmiddels gesloten etablissement. Toch wel triest !! Het ASK heeft hier jaren gehuisd en dat waren leuke tijden. Vergelijken we met het Wijkcentrum, dan moeten we toch constateren dat het Wijkcentrum het wint. Ruime zalen, prima verlichting en consumpties die spotje goedkoop uitvallen. Heerlijke koffie voor nog geen 2 Euro. Jammer dat het aantal deelnemers wat tegenvalt. Zeker de A-groep met slechts 2 titelhouders. Maar ja, ook het CHT heeft wel eens een mager jaar gekend.

Dus ASK, Waagtoren, Nico Mak, Sandra Keetman en alle anderen... volgend jaar beter, maar het Wijkcentrum krijgt van mij een dikke 10 !!

was getekend Pieternel