Schaakjournaal 10-10-21

Op een prachtige najaarsdag, zaterdag 9 oktober, Hein Schut had nog een kater van de feesten, dachten een aantal schakers, kom laten we weer eens een echte bondswedstrijd houden, het is al zo lang geleden ! Magnus 2 en Opening druppelden op tijd binnen en de enige betaalde speler bij Opening, Edwin Flierman hielp naarstig mee met het opzetten van de stukken. Oh ja, Dame heeft kleur !

Rond 1 uur waren de meeste hackers aanwezig, alleen een groepje van 3 van het Amsterdamse Caissa 5 kwam behoorlijk te laat binnen. Allerlei problemen bij de afreis, iemand had zijn notatieboekje vergeten, files op weg naar het strand en tegenwerkende stoplichten waren daar deel aan. Hoe het ook zij op een gegeven moment zat iedereen achter de borden en werd de rust slechts verstoord door het gebrul van darters in het voorcafé als er weer iemand een 180 gegooid had of een mooie check-out.

Dankzij medewerking van mijn sypathieke tegenstander Frans Roes kon ik het eerste punt aantikken, alhoewel ik sterk het idee had, dat dit genoteerd zou worden door "debutant" Marijn, die op het bord naast mij flitsend uit de startblokken ging en al snel een vol stuk voor kwam. De tegenstander bleek toch taaier dan verwacht en het duurde dan ook nog een hele tijd voor dat Marijn de taaie vis op het droge had. Doordat het zonnetje uitnodigde voor terrasbezoek heb ik van de verdere rest van de wedstrijd weinig gezien. Wel werden we regelmatig door deze en gene Jan Barteling ingelicht over de stand van zaken en de prognose wisselde per keer. Nu eens stond Kasper glad gewonnen, dan weer zat hij in hevige tijdnood en die tegenstander wilde maar geen consumptie aanbieden. "Bij Dennis wordt het waarschijnlijk remise vanwege lopers met uiteenlopende kleuren", aldus Mats de Bakker, die zelf op bord 8 geen deuk in een pakkie boter had kunnen schoppen en dan 's avonds nog eens handballen. "Oh wat heb ik het toch druk". Zou Karel gaan verliezen en hoe is het met onze buitenlander uit Friesland ? "Ja, ik moest bij de afsluitdijk nog mijn paspoort laten zien".

Toen alle kruitdampen waren opgetrokken konden we, zij het met enige mazzel, een 5-3 overwinning noteren waarna Kasper uitvoerig begon uit te leggen waarom hij die pion niet geslagen had. Buiten gekomen liep een enigszins als verstrooide professor om zich heen kijkende Arno de Visser langs het terras: "Waar zijn mijn teamgenoten, ze hebben mij toch niet vergeten ?" Natuurlijk niet Arno wie zou jou nou willen vergeten, nee ze zitten nog in het café te analyseren. "Oh, gelukkig, ik dacht al".

was getekend El Canino

Reacties

Schaakvereniging Heerhugowaard, van harte gefeliciteerd met uw 54e verjaardag ! Nu onze gemeente Dijk en Waard heet, moeten wij nu ook de naam van onze vereniging veranderen ?