Een lelijke overwinning


Een lelijke overwinning
Afgelopen zaterdag 6 november was het tijd voor de verste uitwedstrijd voor HHW 1 van dit seizoen. Door de gunstige loting hebben 'we' (zegt de invaller) 4 thuiswedstrijden, een uitwedstrijd tegen de 64'ers uit St. Pancras, Aartswoud 2 en dus Santpoort 2. Al moest ik er voor mijn 'thuiswedstrijd' dit seizoen nog wel vroeg bij zijn. Amsterdam Centraal lag eruit, dus gezellig met de bus van Amsterdam Zuid naar Haarlem en daar nog weer met de bus naar Velserbroek. We zullen maar zeggen: 'Noord-Brabant, je zal er maar wonen'.
Twee invallers, van Gerrit was al bekend dat hij niet kon spelen en Piet Konijn 1 viel op het laatste moment af. Dus Lucas Oliveira en ondergetekende mochten net ingevlogen uit Brazilië en Mexico meteen maar onze opwachting maken. Je haalt je invallers van exotische oorden of niet toch?
Maar dat mocht de pret niet drukken. We behoren tot de sterkere teams (op papier dan en als we op deze wedstrijd af moeten gaan, kunnen we misschien ook maar beter op krantenpapier gaan schaken, want op papier zijn 'we' de beste) en na een beetje kantje boord overwinning mocht ons ook met 2 invallers op zijn minst goede kansen worden toegedicht tegen Santpoort.
Het speellokaal voor de zaterdagse wedstrijd had op zich wel wat. Het is een best aardig buurcentrum wat ze hebben in Velserbroek. Maar op het moment dat ondergetekende aankwam was er nog helemaal niemand en was zelfs de bar nog niet open. Alleen kwam er uit de aansluitende hal muziek, wat op een breakdance les leek. Kwam aan de praat met wat mensen van Caïssa die tegen Santpoort 1 speelden, o.a. Fred Avis (hoor een jonge Ivar de Hoogt nog zo zeggen: 'die man is zijn rating aan gewicht'). Maar met 10 minuten te gaan kwamen de andere heren van HHW 1 maar de breakdance les was nog bezig, dus met 15 min vertraging zaten wij eindelijke aan onze tafels om te beginnen.
En over het eerste uur kunnen we aardig kort zijn. Daarin speelde ongeveer de helft van ons alsof ze niet dood gevonden wilden worden in Velserbroek, snel weg willen wezen daar.
Dennis was met wit minder uit de opening gekomen, een pion op d3 was niet lekker en hij had ook nog een dubbel pion op de b-lijn. Er waren wel wat compensatie kansen maar toch wel een duidelijk minnetje. Ook bij Kasper ging het niet veel beter, hij stond gedrukter in een gesloten 1. e4 - e5 stelling en zijn tegenstander leek wat meer initiatief te hebben. En om het nog veel erger te maken was Marijn in een openingsval in de moderne verdediging/konings Indisch getrapt die hem een pion kostte (+ een flink slechtere stelling) en had Karel zelfs een stuk tegen een pion weg geblunderd.
Op de overige 4 borden zag het er een stuk positiever uit. Met Maarten en ondergetekende in een redelijk gezonde stelling, Mats een pion voor, maar dat zegt dan ook weer niet alles in het Scandinavisch en Lucas ook in een redelijk positieve stelling na de opening. Maar het zou een lastige klus gaan worden.
In uur 2 kwamen er wel duidelijke tekenen in de strijd te zitten. Na de openingsval in de Konings Indiër van zijn tegenstander, was Marijn toch vooral kwaad op zichzelf en probeerde zijn flink oudere tegenstander via snel spel nog op een verkeerd been te zetten. Maar met een pion achter, een dubbel pion op de c-lijn en een geïsoleerde pion op de a-lijn en verder alleen nog ieder een loper en 2 torens was er helaas weinig te compenseren. Tegenstander Jan Burggraaf is te ervaren en te sterk om dat nog weg te geven. Na ongeveer 1,5 uur was deze partij afgelopen en mochten we een zeer onverwachte en bittere 0 slikken. 0-1 achter.
Wat het niet veel beter maakte was dat de partij bij Karel er eigenlijk alleen maar minder op werd. Karel had in een agressieve (d4, d5 als ik mij goed herinner) opening een stuk tegen een pion geblunderd omdat hij een stuk van zijn tegenstander over het hoofd had gezien en speelde eigenlijk daardoor vanaf het eerste half uur een verloren wedstrijd. Een teamcaptain waardig bleef hij onverminderd doorspelen, maar aan het einde van het 2e uur was zijn achterstand gegroeid tot een stuk en 2 pionnen en was het materiaal aan het opraken waarmee hij kon compenseren. Het einde van het 2e uur speelde hij nog wel maar de 2e nul op net zoveel onverwachte nullen op bord 3 en 4 was slechts een kwestie van tijd.
In de tussentijd was Maarten de Haas op bord 5 in een gesloten Siciliaan (ook hier durf ik dat niet met 100% zekerheid te zeggen) steeds meer in de verdrukking gekomen. Vooral de koningsstelling en de pion op e3 zagen er niet gezond uit. Iets wat gedurende het 2e uur ook alleen maar slechter werd in plaats van beter. Net na de afloop van het 2e uur moest Maarten zich dan ook gewonnen geven vanwege een doorslaande mat aanval van zijn tegenstander, tussenstand 2-0 Santpoort en een waarschijnlijk derde aanstaande.
Positiever nieuws was er dan te melden aan bord 6,7 en 8. Ondergetekende was een flink stuk beter komen te staan nadat zijn tegenstander er wel heel vroeg bij was met de zet b4 in een zwarte Leeuw, waardoor ik de opening daarna volledig kon dicteren. Mats was in de Scandinavische opening van zijn tegenstander goed op gang gekomen. Hij had de pion voorsprong weten te behouden en kwam actiever in de wedstrijd. Tegenstander Buschman is echter ook niet vies van een agressief zetje meer of minder, dus dat bleef een gevaarlijke partij, maar er waren genoeg kansen voor Mats. En Lucas had (ook) uit een leeuw het initiatief op de koningsvleugel in handen genomen en ook een pion gewonnen. Ik dacht nog even wat kansjes te zien voor zijn tegenstander toen deze de f-pion doorschoof. Maar Lucas had de tegen kansen beter in kaart dan ik mijn vluchtige voorbijlopen (bril aan het schoonmaken in dezelfde tijd, misschien die toch op moeten zetten). Hij schoof zijn tegenstander gedecideerd van het bord en zorgde voor de welkome aansluitingstreffer, 2-1 tussenstand, die de overige HHW'ers blijkbaar ook wat meer moed gaf.
Vlak daarna was het de beurt aan Karel om het hoofd te buigen nadat dit er al een goede 2 uur aan zat te komen. Helaas blunder, schaakblindheid overkomt de besten. Misschien al teveel in gedachten verzonken hoe hij als teamcaptain de overwinning binnen zou slepen of hoe de opstelling er de volgende keer uit zou moeten zien. Maar ja 3-1 achter.
Gelukkig tekende de schrijver dezes (ik zei de gek) voor nog weer een snelle aansluitingstreffer, na de opening kon ik via 2 opvolgende aftrekaanvallen materiaal snoepen, waarna mijn tegenstander nog wel probeerde iets te forceren, maar dat kostte uiteindelijk alleen maar meer materiaal waarna hij opgaf. 3-2 en weer ineens kansen op de overwinning. Dennis en Kasper waren allebei lichtjes beter komen te staan. Dennis had nu zeker goed tegenspel door een sterk paard en een sterke loper en ook Kasper leek zich aan de druk van zijn tegenstander te ontworstelen (in een partij waar niets geslagen werd tot in uur 3!). Mats stond daarnaast nog steeds goed. Het zou misschien wel weer kantje boord worden maar er was licht aan het eind van de tunnel.
Toen de spelers die klaar waren zaten na te analyseren ging het in de speelzaal ineens echter heel hard. Dennis en Kasper hadden (ik geloof in nog geen 10 minuten na elkaar) een doorslaande mat aanval op hun beider tegenstanders afgevuurd. Al vielen deze beslissingen wel deels in de categorie Gamma en Praxis (De betere doe het zelf zaak). De tegenstander van Dennis haalde een belangrijke loper weg en Kasper zijn tegenstander had de matdreiging die Kasper eindelijk als compensatie voor zijn gedrukte stelling had opgebouwd, totaal onderschat.
Dus stond er ineens 3-4 op het scorebord en was Mats Bakker er als de kippen bij om remise aan te bieden aan zijn tegenstander, die het aanbod door de pion achterstand aannam. En zo kwam er een (vlot) einde aan een enerverende middag, voor half 5 waren alle partijen klaar en kon de focus op de borrel en nagepraat. Daar werd het nog een gezellige bedoening waar de start van de terugreis wel een paar keer werd uitgesteld.
Conclusie: een lelijke overwinning, maar die smaken wel het lekkerst.

Reacties

Pas maar op dat Fred Avis niet op je gaat zitten !