Eerste schreden op het Friese pad - Deel 2


Eerste schreden op het Friese pad - Deel 2
Inmiddels is het november geworden en de dagen gaan ook echt herfstig worden. Dat is de periode waarin de dagen korter worden en de temperatuur gaat zakken. Alle leven gaat in de ruststand, de bomen laten hun bladeren vallen, de sapstromen van alle planten komt nagenoeg tot stilstand. Vele diersoorten gaan in een winterslaap of trekken naar warmere streken. Behalve de mensen, en met name schakers, die worden dan juist actiever. Waar zou dat aan liggen? Ontvluchten aan de sleur van alledag of gewoon wat te doen willen hebben? Terrasweer is het in elk geval niet meer, dus naar binnen en schaken! Rare jongens die schakers...
Verhaalde ik de vorige keer over het wel en wee van de eerste schermutselingen op de 64 velden alhier (link). Deze keer wil ik hiermee gaan vervolgen door nog een paar partijen de revue te laten passeren die ik in oktober heb gespeeld. Die voor de bond doe ik maar niet, dat was van mijn kant behoorlijk knoeiwerk. Gelukkig beïnvloedde dat de uitslag niet, anders zou het wel heel erg sneu zijn geworden.
Op dinsdag 5 oktober mocht ik voor het knock-outtoernooi van Westergoo het aanstormende talent Thijs Blaeser bestrijden. Deze jongeman bedient zich van het Frans en dat doet hij heel verdienstelijk. Toch kon hij niet voorkomen dat ik hem een pionnetje afsnoepte. Dat bleek hem (bijna) fataal te worden. In de nevenstaande stelling maakte hij de echt fatale fout 42. ... Lc2 ?? Er volgde nu 43. Ld4+ Kf5 44. Te5+ Kf6 en er volgt een aftrekschaak middels 45. Te2+ en de loper valt. 44. ... Kf4 is direct mat met 45. f3.
Dit blijft toch tricky, want als zwart de torens weet te ruilen resteert slecht remise of een heel moeizame winstweg. Kortom, Thijs bedankt voor je blunder!!
Afijn, de volgende dinsdag moest ik de meervoudige clubkampioen Cees Banning (rating 1885) bestrijden met zwart. Dat ging in een Siciliaan gelijk op. Op zet 22 speelde ik iets te snel pion h5 terwijl Lf8 of Th8 een betere optie leek. Zie de diagram hiernaast.
Oordeel zelf. Na de tekstzet kreeg ik een vrijpion op e5, maar Cees had de pionnenmeerderheid op de damevleugel en dus daar ook een potentiële vrijpion. Na nog eens zo'n 10 zetten werd de vrede getekend. Op zich geen slecht begin, tegen de twee beste spelers remise en van de mindere spelers winnen is uiteraard goed voor een eerste kennismaking.
Dat ging inderdaad door, op 19 oktober kreeg ik een veteraan te bestrijden die naar de naam Taeke Bergsma luistert. Die ging al heel snel de fout in tijdens de opening. In het Schots Gambiet speelde hij op zet 4. h6 en na 5. Pxd4 speelde hij 5. Df6. Een ietwat aparte manier om dit aan te pakken. Toen hij wat al te frivool pion e4 opsnoepte met zijn dame waren de rapen gaar. Een vlotte overwinning voor mij was het gevolg.
Op dinsdag 26 oktober kreeg ik wederom Thijs Blaeser te bestrijden, nu met zwart. Hij bleek niet goed te weten hoe hij tegen Siciliaans moet spelen. Dat zorgde al snel voor onoverkomelijke problemen. Tijdens elke afruil ging er wel een pionnetje af. Van hem dus wel te verstaan. Hij maakte het mij dus niet al te moeilijk. Hij gaat door tot het mat, dus elke partij duurt een flink aantal zetten. Ja, opgeven op tijd moet je ook leren!
Voor deze maand stop ik ermee, misschien tot een volgende keer.
Uw Friese columnist,
Gerrit van Oostrum

Reacties

Hallo allen en Gerrit
Volgens mij had zwart in de 1e diagramstelling een moeilijke keuze te maken. Wit staat duidelijk beter. Met wit aan zet kan je meteen Ld4+ spelen en zwart loopt mat. 1. . . . Kf5, 2.Ke3 en ik zie niet wat je tegen 3.g4+ en 4.fxg4 mat moet doen.