Nog één keer de rug rechten


Opening '64 - HHW 1: Nog één keer de rug rechten
De corona afgelasting van december had één voordeel. Hierdoor stond er in de laatste ronde een onvervalste alles of niets kraker om het kampioenschap op het spel tussen Opening '64 en Heerhugowaard, en daarmee ook dus een onvervalste burenstrijd. Opening had zich ergens in het seizoen wel een keertje half verslikt in Santpoort 2 en moest deze wedstrijd daarom winnen om kampioen te worden, alle andere uitslagen waren voldoende voor Heerhugowaard.
Opening kwam daardoor met een ietwat tactische opstelling. Zij kozen ervoor om, de intern bij beide verenigingen spelende, Hein Schut op bord 1 te posteren. De rest van de opstellingen kende weinig verrassingen, slechts 2 vaste invallers in de personen van Jeffrey Pilon (Opening) en Johan Wester (HHW). En zoals het hele seizoen er al weinig verschil tussen beide ploegen zat, lag de gemiddelde rating welgeteld 3 punten uit elkaar. En zo werd de afsluitende kraker even na 1 uur in gang geschoten.
  
(klik op de foto's voor een groter formaat)
Zoals het een echte kampioenswedstrijd betaamd, ging het aan vele borden lang gelijk op. Ondergetekende doorgewinterde 4 uit 3 wedstrijden verslagjesschrijver/Homerus, was voor de kampioenswedstrijd uiteraard ook vanuit het verre zuiden afgereisd. Maar de eerste 2,5 tot 3 uur van deze wedstrijd leverde volgens mijn notities slechts aan twee borden een noemenswaardige disbalans op.
Die waren te vinden aan bord 5 en 8. Waar Johan Wester in een agressieve tegenvariant op het Frans een pion offerde en binnen 12 zetten met Dg4 en h4 en h5 de duimschroeven probeerde aan te draaien tegen Johan Bakker. Een onvervalste battle of the Johan's aldaar dus. En bord 8 waar Piet Konijn in een Siciliaan waar zijn tegenstander, André Beemsterboer, verdedigde met c3 en d4, een pionnetje snoepte na ongeveer 1,5 uur spelen, maar waar wit nog wel tegendreigingen had, zeker omdat zwart een onorthodoxe variant met Db8 had gekozen.
Een rondje langs de overige borden leverde ons de volgende kennis op: Op bord 1 waren Dennis en Hein in een redelijk agressieve variant van het Scandinavisch terechtgekomen, met kansen over en weer op de kongingsvleugel. Bij Kasper en Pim (Verkerk), wilde Pim er eerst een Londen van maken, waar Kasper met Frans antwoordde en dit later werd omgebouwd naar een Hollandse opening. Marijn en Jeffrey waren op bord 3 in een Slavische opening terecht gekomen. Gerrit en Richard van Diepen waren in een Konings-Indisch begonnen wat een afruilvariant van het Siciliaan werd uiteindelijk, met een dichte stelling en veel stukken in het midden. Maarten was tegen Guido van Hesseling, net als Piet, ook in een Siciliaan terechtgekomen wat zijn tegenstander probeerde te pareren met c3 en d4. En Karel en Rob (Heijink) waren op bord 7 begonnen met d4 Pf6, waarna ook hier een afruilvariant van het Siciliaan ontstond. Daarbij aangevuld dat na een uur Karel en Maarten iets meer ruimte overwicht leken te hebben en Piet iets minder ruimte.
Ook in het tweede uur was de meeste actie aan de onderste 4 borden te vinden. Johan had zijn pion teruggewonnen en had zijn tegenstander tot een lange rokade gedwongen met de agressieve aanval op de koningsvleugel. De open c-lijn zag er evenwel gevaarlijk uit voor zwart als wit zijn stukken daar kon activeren. Piet had dus het pionnetje gepakt, maar had aan het einde van het tweede uur de lopers afgeruild waardoor dit een geïsoleerde dubbele b-pion werd en wit vervaarlijk met zijn paarden en dame naar de zwarte koningsstelling keek.
Het derde uur bracht meer tekening in de strijd. Bij Dennis en Hein had de activiteit van het speelveld zich naar de damevleugel verplaatst. Bij Kasper en Pim had Pim het centrum in handen gekregen maar leek Kasper enige compensatie te hebben op de koningsvleugel. Marijn had een aanval opgezet over de c-lijn waarbij hij de vijandige koning vast had gezet op de achterste rij. Zwart had daar wel een sterk paard op e3 tegenover. Bij Gerrit en Richard was er niet veel veranderd dan dat de strijd zich nog steeds in het centrum afspeelde. Johan had opnieuw een pion geofferd om zijn stukken op de damevleugel te activeren. Bij Maarten had Guido het ruimtevoordeel en de aanval overgenomen. Op bord 7 stond Karel wel iets beter, zeker dankzij zijn ijzersterke paard op d5 en Piet dreigde door een sterk paard van wit op d6 zijn pion voorsprong weer in te moeten leveren.
 
(klik op de foto's voor een groter formaat)
En toen brak het derde uur aan. En zoals u kon lezen in de eerdere verslagen, het aloude probleem van de modderschuit uit Heerhugowaard was nog niet ter sprake gekomen. Want wat is een wedstrijd van Heerhugowaard 1 zonder dat een paar spelers het zich onnodig lastig proberen te maken? En de 3 zat in de klok, dus dit keer 3 spelers, die dat tegelijkertijd uitprobeerden.
Gerrit draaide 2 zetten om en verloor een stuk tegen een pion. Dennis gaf een stuk weg en Maarten kon kiezen of een eindspel met een pion minder of met een stuk minder en koos voor het stuk minder. En daarmee leek de titel voorzichtig richting St. Pancras te mogen.
Maar met het 3e uur kwamen ook snel beslissingen in partijen. Karel had als eerste een beslissende aanval gevonden door zijn sterke paard en kon als teamcaptain hopelijk daarmee het startsein geven voor de ommekeer. In ieder geval voorlopig 1-0. Vlak daarna was ook Johan klaar, die kon de aanval op de koning van zwart ook mooi verzilveren en er daarmee 2-0 van maken.
Hier stonden de 3 eerdergenoemde heren van Heerhugowaard nog steeds een stuk achter, maar Marijn was een pion voor gekomen. Donkere wolken leken zich echter samen te pakken boven het bord van Piet, waar wit probeerde een mataanval op te zetten en op het bord bij Kasper, waar Pim duidelijk de overhand kreeg en Kasper een kans om het tij te keren leek te hebben gemist.
En toen kwamen ook de nullen binnendruppelen die er al langer aan zaten te komen. Zowel Gerrit en Maarten spartelden nog wel tegen, maar waren vrij snel na elkaar kansloos na hun eigen inschattingsfouten. Waardoor de tussenstand weer net zo snel als dat het 2-0 stond op 2-2 terechtkwam. Op het bord van Piet waren er nu matdreigingen aan beide kanten en Marijn stond nog steeds een stuk voor. Maar de benodigde 4-4 voor Heerhugowaard leek er aan bord 1 en 2 niet in te zitten, zeker nu Dennis eigenlijk al het laatste tegenspel leek te gaan verliezen.
Maar ook in deze wedstrijd zou Heerhugowaard voor een laatste keer de rug rechten.
Piet Konijn kon de mataanvallen van zijn tegenstander het hoofd bieden met zijn eigen matdreigingen. Tegenstander Beemsterboer zag dan ook geen andere optie dan overgaan tot eeuwig schaak en dus remise. 2½-2½ en terwijl ondergetekende en de opgekomen supporters zich er eigenlijk net bij neer hadden gelegd dat de titel definitief naar St. Pancras zou gaan, omdat Kasper geen remise zou gaan halen. Gaf Dennis compleet tegen de verhouding in mat tegen Hein en kwam Heerhugowaard op een 3½-2½ voorsprong! Was het karma voor de tactische opstelling of zijn er tijdens de wedstrijd een aantal enveloppen onder tafel doorgegaan? We zullen het nooit weten.
Marijn had er daarna een koud kunstje aan om zijn 2 pionnen voorsprong te vertalen naar een overwinning en zo Heerhugowaard definitief het kampioenschap te bezorgen. Dat Kasper helaas zijn wedstrijd nog verloor mocht de pret niet drukken. De 4½-3½ overwinning betekende dat de titel en de bloemen, die Opening '64 had geregeld (waarvoor chapeau), naar Heerhugowaard werden meegenomen.
 
(klik op de foto's voor een groter formaat)
En zo eindigde een raar seizoen op de valreep met de titel. Een raar seizoen met spelers die niet mochten spelen door QR-codes, vervroegde wedstrijden, uitgestelde wedstrijden en dus een kampioenswedstrijd die het eerst niet zou zijn. Een seizoen waarin we het ons vaak erg moeilijk maakten, maar waar de veerkracht de doorslag gaf. Een mooie prestatie van voornamelijk mannen die al jaren iets voor de club betekenen en de eerste titel voor Heerhugowaard 1 in 22 jaar. Mannen die er toen ook al bij waren? Gerrit, Maarten en Piet. Het was een lang, raar, maar mooi seizoen met een gelukkig einde.
Nog 1 keer die rug gerecht voor een eind goed al goed.
Uitslagen:
Het laatste kampioensteam van Heerhugowaard 1 dat in seizoen 1999-2000 de 2e klasse A in de NHSB won: