Herinneringen aan Hans Boomsma

Ik heb Hans Boomsma voor het eerst ontmoet zo rond 1975-1976. Hij werkte toen een tijdje in de vulploeg van Vlaar Supermarkt aan de Berckheidelaan. Hans woonde toen met zijn eerste vrouw in de Schilderswijk. We moeten er wel bij vertellen dat Hans er toen iets anders uit zag dan de man zoals we hem later hebben leren kennen. Hij was slank en zag er sportief uit. Die vermaledijde reuma ook. Daarna is Hans verhuisd en het duurde tot de jaren 90 voor we elkaar weer in het vizier kregen. Hij werd toen lid van de schaakvereniging. Berucht waren de vluggertjesavonden bij hem thuis, waar uiteraard bijzondere bieren geproefd moesten worden en er altijd lekkere harde achtergrond muziek op stond. Volgens mij heb ik daar toen voor het eerst de Dandy Warhols gehoord.

Hans heeft zich ook enige jaren ingezet voor het Chrysantentoernooi. Prijzen inkopen met Hans was niet bepaald een onverdeeld genoegen. Hij had nogal afwijkende ideeën om het zo maar te zeggen, als het op prijsjes aankwam. Zo werden er door hem schilderijen beschikbaar gesteld. Ik meen zelfs dat Manuel Bosboom daar een keer mee aan de haal ging samen naast de envelop voor het behalen van de 1e plaats. De reuma zorgde er verder voor dat Hans zich in een grote booster moest voortbewegen en dat was bij binnenkomst van de Swan nogal een probleem. Nico Kemp en Edwin Vermeulen hebben toen een rolstoel voor Hans geregeld zodat hij aan alle schaakactiviteiten kon blijven deelnemen.

Memorabel blijft het feest dat hij gaf in de Swan toen hij 50 werd in 1998. De genodigden was gevraagd om een “kunstwerk” te maken op a4 formaat en dat zou dan opgenomen worden in een grote map als blijvende herinnering. Er staat me niet bij dat Hans toen zelf opgetreden heeft. Wel herinner ik me de groep “Martelpap”. Die jongens kwamen ergens uit Warmehuizen geloof ik. Snoeiharde en vaak humoristische muziek. (In de Snackbar: “Patatje met, frikadel speciaal, een bami-schijf……en dan loeihard IK BEN NOG NIET KLAAR” om dan verder te gaan met een huzarenslaatje, een kaassoufflé en dan weer MAAR IK BEN NOG NIET KLAAR)

Hans is dan toch vooral bekend geworden als de dichter Johannes de Boom en als frontman van de Shavers. Daar stond hij dan met zijn dikke getatoeëerde lijf: “Halvarine, gatverdamme, gatverdamme, halvarine”. Hans was populair met zijn Shavers tot ver buiten de grenzen van Noord Holland. Zo traden ze op bijvoorbeeld op de Zwarte Cross dus ook in het oosten van het land maakten ze kennis met de recht toe recht aan rock van de Shavers.

In Hans gaan we een hele markante man missen. 60 maal geopereerd vanwege zijn reuma, maar ondanks alles een optimist en levenslustig mens. Ik sluit af met die anekdote, hoe hij zijn tweede vrouw leerde kennen.

Hans zit op Terschelling en loopt iets na de middag een kroegje binnen. Die is geheel en al verlaten op een vrouw na, die aan de bar zit. Hans stapt op deze vrouw toe en spreekt de legendarische woorden: “U zit op mijn kruk”. Kijk dat is nog eens een openingszin. Weer eens wat anders dan: “Lekker weertje is het buiten hè”. En je ziet wat er van gekomen is.

Koppen.

Toen we weer eens met clubblad de “Z” bezig waren kwam Hans te voorschijn met een aantal koppen, die hij op de grond ten toon spreidde. Duistere koppen, sinistere koppen, vragende ogen, boze ogen, je kon er van alles inzien. We hebben toen enige jaargangen “versierd” met deze koppen met daarbij onduidelijke teksten zoals: “Rokende hersens” e.d.

Was getekend Piet Konijn