Uit naar Uithoorn

Vraag: Met de trein naar Utrecht, of met de auto naar Uithoorn ? Vattem ! Ik geef de voorkeur aan het eerste. Het enige leuke aan deze rit is om de drukte in de lucht waar te kunnen nemen. Maar daar zullen bestuurders Karel en Maarten weinig aandacht voor gehad hebben. Nog juist op tijd kwamen we in de Begijnhof aan. Onze tegenstanders waren nog bezig met het opzetten van de stukken, maar daarna kon vlotjes met de wedstrijd begonnen worden.

Voor de consumpties was het turven geblazen en na afloop betalen via QR code. Ja, dat heb ik niet. Ik heb zelfs geen smartphone. (Cor Hoekstra van de SP probeert me er steeds eentje aan te praten, want dan kan ik in de EP-groep. “Gaat niet gebeuren, Cor”.)
Maar goed we hebben altijd nog in ons team schakers die wel met hun tijd mee gaan, dus dat was geen probleem.

Nu de wedstrijd. Ons team zat ingeklemd tussen de familie Keetman. Dennis op 1 en Sandra als trouwe invaller op 8 tegen de uiterst geroutineerde Willem Hensbergen. Zelf ben ik een aantal jaren geleden in de Swan op een vlotte manier door hem van het bord gezet omdat ik de Nimzo niet correct speelde.
Ook Sandra met zwart kwam wat passief te staan, kreeg wel in het Konings Indisch een loper op d4, maar het stelde allemaal niet zo erg veel voor. Uiteindelijk kon wit de verzwakte koningsstelling aanvallen met Dh6 en dreigend Pg5. Daar was weinig tegen te doen.
Zittend op bord 7 zag ik hoe Kasper op 6 geen kind had aan Vincent Jongkind. Deze stak toch, na een redelijke opening 40 minuten in 1 bepaalde zet. Waarna Kasper niet 20 minuten achter stond, wat we van hem gewend zijn, maar een slordig kwartier voor.
Vervolgens werd er een mooie mataanval ingezet door onze WL Intern.

Mats speelde de witte HipHop tegen Rick Könst met een oemlaut (!!) verloor ergens een pionnetje, maar kreeg mooi actief spel. Net toen het spannend werd besloten de heren tot een vredelievend halfje. Deze uitslag kwam ook op het bord bij onze Nestor, Maarten op bord 5. Verder heb ik van die partij en die op bord 1 t/m 3 weinig gezien.
En dan zult joe zeggen; En uwen partij ? Wel tegen de sympathieke Koen Beentjes kwam een Londen-systeem op het bord, waarna mijn tegenstander vroegtijdig c5 (hij had zwart) speelde. Na ruil in het centrum dacht ik eerst dat het de strijd om de isolanus op d4 zou worden, maar ja, ik had wat ontwikkelingsvoorsprong (mooi woord, drie maal woordwaarde, ga niet langs af.) Ineens, op de 10e zet viel mijn oog op pion f7. Na enig gereken kwam ik er achter dat Lxf7 stukoffer, door mijn tegenstander niet mocht worden aangenomen. Hij speelde dus Kf8, verloor daarmee een pion en het recht op rokade. Hierna miste ik een aantal malen de betere voortzettingen, 21.f5 (Sandra) en 25.T1c6 (Mats) Met 36. . . . Tc4 ging ik mijn pion voorsprong verliezen en ik meende nog in zwaar weer terecht te komen. Gelukkig hield ik het hoofd koel, maar meer dan remise zat er later niet in. Via een nederlaag van onze TC en een mazzele winst van Dennis was de stand 3,5-3,5 geworden. Helaas vocht onze held uit Leuven tegen de hoogst gerate speler van de Amstel een verloren dame eindspel uit (met 2 pionnen achterstand.) Hij verweerde zich dapper, op zoek naar eeuwig schaak of een mogelijke remise in een eindspel met 1 pion voor de tegenstander. Helaas zat het er allemaal niet in en gingen we dus met de kleinst mogelijke nederlaag naar huis. Jammer. Wel de consumpties in Uithoorn waar voor oorlogs goedkoop. 1,80 voor een biertje (het was overigens Heineken) of glaasje wijn, maar verder hing er weinig sfeer.

Intussen zijn de tactische plannen voor 16 december al in de maak. Dan is er het duel der hekkensluiters tussen Heerhugowaard en Bergen. Allereerst geven we natuurlijk niet door dat het om een gezamenlijke wedstrijd gaat bij Opening ’64 in de Geist. We laten de Berginezen eerst rustig afreizen naar de Swan, om dan op het laatste moment te bellen, weet je wel. “René, vertel jij even dat ze in Sint Pancras moeten zijn.

Was getekend: Roet Piet