Walgelijke donderslagen

Nou zo walgelijk was die donderdag niet. 18 partijen intern + één beker en een viertal voor de bond. Willem v.d. Akker kon weer snel naar huis. In de drakenopstelling werd hij door Johan Wester gehalijnd. Dat was binnen een half uur bekeken, terwijl de eerste teamspeler er maar 5 minuten voor uit had hoeven trekken. Die opstelling, ook in de Pirc, moet toch eens in de revisie, want zaterdag liep ikzelf (de schrijver dezes) eveneens tegen een vlotte nul aan in de wedstrijd tegen Het Witte Paard. Even doorgaand op deze wedstrijd, het werd weer een kleine deceptie, want aan het eind van de middag waren we slechts 2 bordpunten en een halve kater rijker. Misschien dat Gerrit nog met een uitgebreider verslag komt. Maar ter zake. We hadden het over de donderdagse competitie. Er waren weer een paar spetterende koffiehuispartijen. Kijkend naar het bord van Siem Appelman en René Groenendijk ontwaarde ik een gedrukte zwarte stelling, met Siem stevig in de aanval. Maar materiaal tellend mistte ik een toren op a1. Of Siem niet met een toren tekort was begonnen ? Nee, die was hem leep afgenomen door René. Ook van de stelling tussen Kasper en Gerard Groenveld was weer geen bruin brood te bakken. Superscherp en het kon alle kanten op. Kasper zal wel dieper gerekend hebben. Dan was er ineens die enorme uitval van Jessica die de zaal deed opveren. “Stelletje walgelijke remiseschuivers”. Deze uitbarsting was aan het adres van de buurtjes, de naast haar zittende Karel O. en William T. vaste krachten van Heerhugowaard 2, die er nog wel eens een handje van hebben tot een snelle, niet al te inspannende half. Ook bij de bondswedstrijd ging deze eruptie niet geheel ongemerkt voorbij.

Jessica overigens speelt op dit moment mee in het Noord Hollands veteranentoernooi. Dat schijnt te kunnen ook al ben je nog geen 55. Haar eerste ronde won ze en heel wat mee spelende Heerhugowaarders kwamen om haar heen staan hetgeen tegenstander Dam (geen naam voor een schaker) de opmerking ontlokte dat ze wel veel fans had.

Als het aan Jess ligt, worden salonremises in de toekomst niet meer gehonoreerd met 3, maar met 2 punten of nog minder, maar dan moeten we weer een salonremisecommissie in het leven roepen en dan moet er ook nog weer een mogelijkheid tot beroep ingesteld worden……..

Niek Dekker was natuurlijk gewaarschuwd voor Rinaldo Espis, maar wist onze kleine man uiteindelijk (ook) te verschalken met een matcombinatie. Wat Rob van Dijk vorige week nog overkwam, maar die snoepte nu verrassend Tjibbe een heel punt af. Henk de Waal was niet opgewassen tegen het talent Peter Wuis en Chris had weer eens tijdsperikelen tegen Rob Spaans.

Ja en dan Heerhugowaard 5. De mannen van Piet van Veelen wonnen met 3-1 van MSC 4 Allereerst omdat ene Mitchel v.d. Kruys, bij ons uit het verleden nog bekend als Mitchel Heuss, niet kwam opdagen en de enigszins zieke Auke Nicolai niet achter de stukken hoefde plaats te nemen. Van de reguliere partijen verloor alleen René Blokker, maar dat was dan wel tegen de Helderse topscorer Paul Morelisse. Door dit resultaat is Heerhugowaard 5, met nog 1 ronde te gaan, kampioenskandidaat. Ze staan fier aan kop in de 4e klasse B. De laatste ronde, tegen het hekkensluitende damesteam van Opening ’64 moet geen problemen opleveren. Piet gooit even al zijn charmes in de strijd en het feestje kan beginnen.

Oja en tenslotte nog de mededeling, dat de MIDDENWAARD simultaan er weer zit aan te komen. In het kader van “steeds een ander gezicht” heeft het bestuur Piet Peelen uitgenodigd. Hij, altijd actief bij Sanpoort, nu uitkomend voor Purmerend is welbekend in Heerhugowaard gezien zijn regelmatige optredens in het Chrysantentoernooi. Om 12 uur, op zaterdag 5 april starten we en uiteraard het verzoek aan de clubleden om zoveel mogelijk dan aan te schuiven, want er is geen mooier gezicht, dan een goed gevulde carré met een peinzende meester die de rondes doet…

Was getekend El Canino